Zo eentje in mijn straatje

Er kwam een mooie vacature voorbij, zo eentje waar er niet zo veel van zijn. Het enige vervelende was dat ik naar een bericht van een paar weken geleden op Linkedin zat te kijken en de termijn dus al verstreken was. Oja en ik was eigenlijk tien jaar te oud, ze zochten iemand die net afgestudeerd was.

Voor de rest was het eigenlijk precies iets in mijn straatje en bij een tof bedrijf. Dat gebeurt niet zo vaak, meestal is er binnen een bedrijf geen ruimte om een ‘mooimaker’ in dienst te nemen. Ja wel een grafisch ontwerper maar dat wat ik doe en kan, is een mengelmoes van vormgeving en illustratie dus het past meestal net niet.

Ik was eigenlijk niet op zoek maar toch een ‘wie niet waagt..’-je gedaan maar helaas, het termijn was inderdaad gesloten.

Het is goed. Als het toch iets voor mij is, komt het vast weer op mijn pad. Goed om niet alles als een dolle opzij te zetten en straks teleurgesteld te zijn als het voor niets was. Toch handig, de innerlijke in tien jaar iets wijzer geworden jonge hond.

Een blogpost in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker.

 

 

2 Reacties

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.