Zestig bonen

‘Als ik tegenwoordig ergens koffie aangeboden krijg waar ze een Senseo-apparaat hebben sla ik toch even een rondje over’

Ik knik en mompel ‘ah oke’. Dat ik elke dag koffie uit een Senseo-apparaat drink houd ik maar even voor me.

Ik moet denken aan het boek wat in mijn tas zit ‘dagelijkse rituelen’ over hoe bekende kunstenaars, schrijvers, filmmakers en andere creatieven werken. Beethoven bijvoorbeeld, ontbeet met een kopje koffie van zestig bonen (hij telde ze na).

Het zal mij eerlijk gezegd een worst wezen uit hoeveel bonen de koffie gezet is of uit wat voor apparaat het komt. Op fietsvakantie naar Noorwegen dronken we oploskoffie want dat is makkelijk meenemen in de fietstas, sindsdien wordt hier thuis nog steeds oploskoffie gedronken.

Melkpoeder.. vooral praktisch

Koffie is maar een middel en gaat meestal gepaard met een bezigheid zoals werken. De helft van de tijd laat ik het overigens koud worden omdat ik druk bezig ben. Daarnaast is het ook een goed excuus als iets niet lukt, ter troost: ‘koffie dan maar?’ Of om ruimte te maken voor een goed gesprek: ‘Maar eerst koffie!’

Ik ben trouwens niet helemaal kleurloos, het is fijn als de koffie lekker is en ik heb ook zo mijn voorkeuren als het om wijn, pennen, potloden en onderbroeken gaat maar voor mij is het meestal niet belangrijk genoeg om er een punt van te maken.

Als ik een interessant fijn mens heb ontmoet maar de koffie was niet te zuipen, ach ja.. toe maar, wat doet het er toe, denk ik dan altijd maar.

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.