‘Jouw tijd komt nog wel’

is een uitspraak die in wezen nergens op slaat, wanneer is het jouw tijd en hoezo moet die nog komen? Mijn tijd is vanaf dat ik geboren ben tot het moment dat ik dood ga. Maar eigenlijk is het geen tijd maar is het volgens mij ruimte.
‘en hoe kom je daar nu zo ineens op Agnes?’
Nou, ik dacht vanmiddag, goh mijn tijd is zeker aangebroken. Er zijn veel keuzes die gemaakt moeten worden, kansen die gegrepen moeten worden. Dat is soms lastig, het kost energie maar het levert ook energie op, vooral het merken van ‘ja dit is de weg die ik wil bewandelen, hier ligt mijn kracht, ik ga dit doen!’

En die ja is daar niet ineens plotsklaps aan komen waaien. Die heeft eerst ergens bovenin de lucht gecirkeld, ongeveer daar waar je hem niet kan zien maar wel weet van ‘ik moet wellicht van richting veranderen’. En die ‘ja’ had het natuurlijk allang gezien, er is nog geen ruimte om te landen dus ik blijf nog maar even in de lucht.
Zolang hij zich nog niet laat zien ga ik gewoon door met waar ik mee bezig ben. Langzaam maar zeker komt het dichterbij, verschuiven ondertussen de puzzelstukken op aarde en en duurt het nog even voordat ik zelf inzie waar het stukje in moet landen om naar dat pad te kunnen waar ik graag heen wil.

‘oh dat klinkt als een leuk verhaaltje, als het allemaal zo makkelijk was..’
Het klinkt leuk en het is ook leuk maar niet altijd hoor. Als ik weer eens ongeduldig ben, als het allemaal net niet zo is als ik voor ogen heb, als ik het gevoel hebt dat ik niet echt gemaakt bent voor de dingen die ik op dat moment doe. Dan denk ik ‘zo en nu is het klaar wil ik het anders’.

Zolang ik geduldig ben, komt daar iets. Zolang ik blijf doen, is er een beweging en kan ik zien en ruimte maken. Zien ‘wat er schittert in mijn tijd, in mijn ruimte’. Zo subtiel een eerste zonnestraal is in de vroege ochtend, zo subtiel de avondgloed soms slechts een paar milimeter van de wereld bedekt, zo subtiel kan jouw tijd zijn.

Uitermate fascinerend vind ik het..

4 Reacties

oh wat herkenbaar dit !vooral dat grote verschil in geduld en ongeduld.

de flow waarin alles vanzelf lijkt te komen, het moment waarop ik achter het stuur wil kruipen om die richting dan ook maar in te slaan, en dan net alsof ik per ongeluk op de rem trap in plaats van op het gaspedaal.

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.