Het antwoord was simpel

‘Waarom ik doe wat ik doe’ Lang hield die vraag me dikwijls bezig en vond ik het ook nodig om die vraag continu voor mezelf te beantwoorden. Hoewel ik er steeds een beter antwoord op wist, bleef er een soort onrust.

Waarom was het nog niet goed genoeg? Ik kon het toch allemaal goed beargumenteren?

Het antwoord was simpel. Ik vond het zelf niet goed genoeg.
Er was al die tijd een verwachting, dat ik op gegeven moment mijn werk als redacteur aan de kant zou doen om fulltime te gaan werken als creatief. Want zo doen toch alle succesvolle creatieve mensen dat? Zolang dat niet het geval was, was het nog niet goed genoeg, zei de strenge ik.

Ondertussen ging het werk natuurlijk gewoon door. In de zeven jaar dat ik als zzp-er werk heb ik altijd zowel redactie- als creatieve klussen gedaan. Met name de afgelopen twee jaar was een mooie mix van creatieve (illustratie- en ontwerp-)klussen als boeiende redactieklussen.

Ik ben geen schrijvend redacteur maar meer iemand die zich bezig houdt met coördinatie, productie en plaatsen van content. De redactieklussen die ik momenteel doe zijn wat inhoudelijker dan voorheen. Wat ik onder andere doe is (in het kort): Ik verzamel en check binnengekomen feedback van klanten en verzorg updates van producten die daaruit voortkomen. Het is dus noodzakelijk dat ik in het onderwerp duik om (samen met oa een eindredacteur) te kunnen beoordelen hoe de feedback verwerkt moet worden. Dus ik leer automatisch allerlei nieuwe dingen over bijvoorbeeld de zorg. Ik moet er niet aan denken om al die medische handelingen die dagelijks voorbij komen zelf te doen maar op deze manier is het interessant en maakt het mijn werk rijker, heb ik ontdekt.

Het valt de laatste tijd allemaal wat meer op z’n plek. Doordat het redactiewerk wat rijker is geworden, is het bijvoorbeeld prima dat het creatieve werk nu even wat minder op de voorgrond aanwezig is. Ik maak zo nu en dan wat, soms betaald, vaak ook ter ontspanning.

Alles wat ik doe is genoeg genoeg, in welke vorm dan ook, zodra ik het accepteer. Het is alleen iets meer dan alleen tegen mezelf zeggen dat het oké is. Het duurt soms een (lang) tijdje.. In dat tijdje (pakweg zeven jaar) heb ik ontdekt wat wel en niet bij me past, wat mijn toegevoegde waarde is, ik geloof dat ik daar nu de vruchten van pluk.

3 Reacties

Hè, wat een fijn relativerend verhaal voor iemand die nu 1 jaar 2 dingen naast elkaar doet. Deels als zzp-er en deels in dienst. Ik puzzel regelmatig: hoe past het nou, wat wil ik nou, gaat het hard genoeg met dat zzp-en, etc. Fijn om te horen dat het antwoord misschien nog wel een paar jaar verderop ligt.
Net zo fijn als de realisatie dat als ik 2 dingen doe, dat ik dan nu niet 1 jaar bezig ben met mijn bedrijf maar in uren een half jaar. En dat ik daarom (als het al niet sowieso mocht) opmerkingen over ‘nog niet zo ver gekomen’ gewoon bij het vuilnis mag zetten.
Dank je wel Agnes!

Reply

Wat goed om te horen dat je er iets aan hebt, Margot!
Vooral in het begin kan het niet snel genoeg gaan, dat herken ik wel. Gestaag doorgaan en realistisch (tegenover jezelf) blijven is belangrijk.

Reply
Angel pibxten

Agnes, je kijkt goed naar jezelf en beschrijft hoe een en ander verloopt. Volgens mij blijf je dicht bij je kwaliteiten en dan valt ook alles op zijn plek. Toch blijft het een momentopname want over een of twee jaar kan alles wel weer anders zijn omdat je weer nieuwe keuzes maakt omdat er iets anders op je pad komt. Maar ook dan is dat goed. Follow your flow! Ik wens je vooral veel werkplezier en levensgeluk !

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.