en wat doe jij in het dagelijks leven?

De ene keer zeg ik dat ik redacteur ben, de andere keer illustrator, vormgever of fotograaf. Als de setting ernaar is en ik denk dat de persoon met wie ik praat er wel voor openstaat dan zeg ik ‘ik doe meerdere dingen, zoals..’.

Ik heb eigenlijk een beetje een hekel aan deze vraag. Ten eerste, omdat ik niet graag heel lang over mezelf praat en liever naar de ander luister. (Een blog erover schrijven doe ik blijkbaar wel graag) Daarnaast vergt het altijd enige uitleg en wordt het dus al gauw een lang verhaal. Daarbij is het altijd een beetje afwachten hoe iemand op ‘meerdere dingen’ reageert. Het schept soms hoge verwachtingen of verwarring of mensen lijken juist teleurgesteld dat het niet 1 duidelijk ding is. Ook als mensen vragen ‘hoe het met mijn fotografie is’ en ik er een tijdje niet mee bezig ben geweest, dan lijkt er een teleurstelling te zijn.

Misschien is dat wel niet zo en zit de teleurstelling vooral in mezelf. Ben ik dan niet goed genoeg in 1 ding, heb ik niet de discipline voor 1 ding, ben ik wispelturig, een flierefluiter? Daarnaast heb ik ook weleens het gevoel dat ik nergens bij hoor, geen échte fotograaf, geen échte illustrator, geen échte redacteur, zoals anderen dat (in mijn ogen) wel zijn, logisch, die doen dus ook maar 1 ding. Bovendien wordt een vakman of vrouw zijn in de praktijk vaak gelinkt aan gespecialiseerd zijn in 1 ding.

Lang hetzelfde specialistische werk doen gaat mij op den duur vervelen. Dat is geen luiigheid want ik leer graag nieuwe maar verschillende dingen. In die zin ben ik zelfs wel een streber, want als ik iets nieuws leer dan wil ik er ook graag goed in worden. Soms lukt dat en ga ik er meer mee doen, dat zijn ook vaak dingen die ik goed kan gebruiken in verschillende projecten. Zo gebeurt het regelmatig dat ik mensen die me voor bijv. illustratie hebben ingehuurd weleens help met andere dingen, zoals het ontwerpen van een folder of het maken van portretten of op weg help met website-gerelateerde dingen.

Dat ik meerdere dingen doe daar was ik al een tijdje achter en ik accepteer langzaam maar zeker dat dit geen noodgreep maar een bewuste keuze is en meer dan oke is.

En er is een term voor bedacht, multipotentialist

Afgelopen week bedacht ik me dan ook dat voor mij de manier van leven veel belangrijker is dan streven naar een bepaald succes in één discipline. Iemand tipte het boek ‘Hoe word je alles?’ van Emilie Wapnick. Ik kocht het gister en las het ongeveer in één ruk uit. Ik had een paar jaar geleden al weleens iets over ‘multipotentialisten’ gelezen en dat was toen al heel herkenbaar maar dit boek maakt het nog meer helder.

Geld, zingeving en variatie

Dit boek scheert niet iedereen over één kam maar laat zien dat ‘wat wil je worden’ niet altijd maar één ding is en hoeft te zijn. Dat je meerdere uiteenlopende projecten naast elkaar kunt doen (serieel) of een periode lang iets kunt doen en daarna iets heel anders (simultaan). Daarnaast worden er een aantal modellen uitgelegd die je naast je eigen situatie kunt leggen om te kijken welke past maar ook met de ruimte om er vooral je eigen model van te maken en het flexibel te houden. De nadruk in het boek ligt op het feit dat geld, zingeving en variatie niet allemaal in één project of baan geperst hoeft te worden, het gaat meer om: Hoe richt je je leven in? Wat is je overkoepelende drive?

Schuinestreepmodel

Nou kijk aan, bij deze gedachte was ik dus (toevallig of niet) al aanbeland deze week. Als ik naar de modellen kijk die in het boek worden beschreven dan herken ik mij vooral in het schuine streep-model:
beeldmaker (Illustrator/Fotograaf/vormgever) / Contentontwikkelaar (voor educatieve uitgeverijen).
Financieel gezien leveren mijn projecten die ik naast elkaar doe niet allemaal evenveel op en dat is prima. Een paar jaar geleden had ik nog de ambitie om met het één al mijn geld te verdienen. Nu zie ik dat een balans is in geld, zingeving en variatie belangrijker is. Door het één kan ik het ander doen.

Een overkoepelende drive

Een tijd lang was fotografie even weg van mijn dagelijkse projecten-lijn maar nu deze terug is merk ik dat mijn overkoepelende drive ‘beeld maken’ is en de grotere opdracht zoiets als ‘mensen verrassen, laten zien’ is, hoe groot of klein dan ook.

Het boek is fijn om te lezen, het maakt voor mij wat meer helder waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe en waarom het soms een worsteling voelt en tegelijkertijd er vaak momenten zijn waarop ik heel content ben met die variatie. Het is ook prettig om te weten dat er meer mensen zijn die geen rechtlijnig pad naar 1 specialisme volgen. Herken je het? Dan is het wellicht ook een fijn boek voor jou.

Laatst had ik weer zo’n voor mij fijne week, waarin ik portretten maakte, mijn werk deed als contentontwikkelaar, een opzet maakte voor nieuwe illustraties in combinatie met een folder-ontwerp. Ik kijk uit naar meer van deze gevarieerde weken en laat die schaamte en teleurstelling maar ergens achter denk ik, bij iemand die daar gespecialiseerd in is. 😉

 

8 Reacties

Eén en al herkenning! In mijn werk ging het precies zo – steeds was er weer een nieuw aspect dat ik wilde leren en waardoor mijn werk veranderde. Begon als ergotherapeut en eindigde als beleidsmedewerker PR&Fondswerving. Voelde me soms tekort schieten als ik vergaderde met collega’s die communicatiewetenschappen hadden gestudeerd want ik ‘deed’ maar wat… Hoorde nergens bij, had een ‘eenpersoons’ functie en dus een eigen winkeltje en ik heb genoten!
En nu gaat het nog steeds zo. Geen dag is hetzelfde en via vrijwilligersbaantje komen er weer zoveel nieuwe dingen die ik allemaal wil leren! Liefst allemaal tegelijk😁

Reply

Mooi geschreven Agnes en dat klinkt als een fijn boek. Blij dat je hier nu al achterkomt. Het heeft mij lang in mijn nek gehijgd, het idee te moeten kiezen, terwijl ik me dan net als jij toch ga vervelen. Ik ontdekte op een gegeven moment dat ik toch ergens expert in geworden ben en dat is in het verbinden van alles wat ik kan en doe. Soms komt het ook echt allemaal samen in één ding. Soms gewoon door er naast elkaar te zijn.
Dank voor je boekentip en potentialiseer er lekker op los!

Reply

Ik ben ook zo. Ben behoorlijk veelzijdig. En als ik mijn interesse verlies houdt het op. Voor ik ergens aan begin denk ik goed na want ik wil niet snel opgeven. Heel veel dingen vind ik leuk en ook genoeg dingen vind ik niet leuk. Als mijn gevoel er “niet is” dan kan ik er niets mee.

Eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat er mensen zijn die maar 1 ding kunnen. Dat is heel raar en beperkt. Trouwens, specialisaties zijn een ding van de vorige eeuw. Alle eeuwen ervoor gold dat niet. En in deze eeuw is veelzijdigheid opnieuw noodzakelijk. Specialisatie is een beperktheid, tegennatuurlijk. De mens moet elastisch en veelzijdig zijn omdat het leven dat van je vraagt.

Reply

Goed punt inderdaad, dat veelzijdigheid iets is wat nu heel erg van pas komt en inderdaad noodzakelijk. Dat is ergens ook het gekke, het wordt enerzijds verwacht van je en anderzijds wordt er nog steeds aangeraden je ergens in te specialiseren.

Reply

Heel herkenbaar! Toen ik begon te lezen dacht ik direct aan ‘ multipotentialite’ maar die had je dus zelf ook al gevonden 🙂 De variatie bevalt goed, maar vind ik ook erg ingewikkeld om te managen. Heel benieuwd naar het boek dus!
(overigens, na deze eerste vraag is bij mij de volgende vraag altijd: En, kun je daar een beetje van rondkomen? Aaargh. Helemaal een irritante vraag.)

Reply

Haha ja die vraag ken ik, eigenlijk zouden we die vraag voor de grap eens andersom stellen aan mensen die 1 ding doen. Het boek geeft wel wat handvatten wat betreft organisatie en overzicht dus naast herkenbaar is het ook een praktisch boek wat je nog eens uit de kast pakt.

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.