Geplaatst op 6 Reacties

Neergestreken

Herinner je de robot en de buddha van twee weken geleden nog? Heel langzaam verschuif ik voetje voor voetje richting buddha. Opruimen, dingen afsluiten, schoonmaken, verhuizen en alle rompslomp vergde de afgelopen tijd aardig wat energie, ‘nog even doorzetten’ was een van onze dagelijkse uitspraken. Nu neergestreken op onze plek en geen ander huis meer hebben aan de andere kant van het land, voel ik dat alles zich uit in moeheid. Eraan toegeven en pas op de plaats, ondanks alle dozen en het werk wat doorgaat is een les die ik nu te leren heb. Verder lezen Neergestreken

Geplaatst op 3 Reacties

Een ander ritme

Mijn gesteldheid heeft de laatste maanden meer weg van die linker dan van die rechter. Werken, werken, eten, slapen en hup weer aan de gang, mezelf aan de haren erbij slepen. Dozen inpakken, kasten uit elkaar halen, rijles, opslag regelen, naar de stort, muurtje weer wit verven, ritje heen en terug naar Groningen en weer werken. Bedrijvig.
Onrustig ben ik en dat is te merken in mijn rijden tijdens de les, ‘rustiger, rustig Agnes’, ik weet het nog voor hij het zegt. ‘Heb je haast?’ ‘Waarom doe je het dan?’ Nee.. of ja misschien eigenlijk wel, ik weet dat het anders moet maar ik krijg het vandaag niet voor elkaar.
Als een nieuw muziekstuk, we zijn nog met het oude bezig, ondertussen probeer ik een nieuw instrument te bespelen en zijn er af en toe flarden van het nieuwe stuk te horen, een nieuw ritme zonder bladmuziek, hoe die zal klinken? We gaan het horen.

Geplaatst op 4 Reacties

midden in de moeilijkheid

‘Midden in de moeilijkheid en opruimen van huis komen er dan toch weer inzichten.’

Zoeken en vinden en dan denk je dat je het gevonden hebt en dan is het toch niet definitief. Nee het is nooit definitief, mezelf telkens opnieuw uitvinden blijft denk ik eeuwig doorgaan.
Na een beroerde nacht waarin mijn gedachten maar doorraasden zei ik vanochtend tegen mezelf ‘ik moet mezelf aan de gang houden’. Dus ik ging verder met mijn werkkamer opruimen. Ik vroeg aan mijn lief ‘wat moet ik met deze canvassen?’ ‘misschien wil iemand ze wel hebben, dat je ze zelf niet meer mooi vindt of dat het je herinnert aan bepaalde dingen betekent niet dat het allemaal maar lelijk is’ Verder lezen midden in de moeilijkheid

Geplaatst op Geef een reactie

Geld uitgeven aan beeld waarom zou je dat nog doen?

Geld uitgeven aan beeld

Er is zat aan beeld te vinden op internet dat je gratis en legaal mag gebruiken. Hoewel, dat ene kopje koffie en die perfecte man en vrouw kom je wel erg vaak tegen bij artikelen en blogs. Toch kun je als je goed zoekt best iets anders dan die veelgebruikte beelden vinden. Het is een beetje zoals met kleren. Als je een beetje slim kijkt, zoekt en combineert dan kun je er prima en leuk uitzien zonder dat het veel geld hoeft te kosten en je meteen ziet waar het vandaan komt. Het kost alleen wel even tijd.

Je hebt geen tijd en je bent op zoek naar iets wat écht past.

Verder lezen Geld uitgeven aan beeld waarom zou je dat nog doen?

Geplaatst op Geef een reactie

Hoe spreekt beeld?

‘we zijn op zoek naar zus en zo en jouw werk spreekt ons erg aan’

zoiets dergelijks hoor ik vaak of komt zo in mijn mailbox. In het begin vergat ik dan te vragen wat dat dan is wat ze aanspreekt. Als illustrator een stijl hebben is één ding maar als je meerdere dingen kunt qua technische stijl (kleur/lijn/vorm/materiaal) dan is ‘een eigen geluid hebben’ belangrijker. Verder lezen Hoe spreekt beeld?

Geplaatst op 5 Reacties

December, de ideale tijd voor aanklooien

Zeg, zit je nu een blog die je van de zomer schreef te copy pasten?

Ja. Nou ja eigenlijk alleen de titel. De maand december is namelijk ook een ideale maand om lekker aan te klooien.

Heb je daar dan nog tijd voor om zomaar wat aan te klooien terwijl Sinterklaas, kerst en nieuwjaar bijna voor de deur staan en je overal nog allerlei dingen moet doen?

Als ik met de meute mee zou gaan niet. Ik zal je één ding verklappen, niks moet. Ik ben allang voorbij aan ‘wat hoort’ tijdens dit soort dagen. ‘Allang’ zeg ik stoer. Ik oefen pas tien jaar. Verder lezen December, de ideale tijd voor aanklooien

Geplaatst op 2 Reacties

ZZPfestival, ruimte voor verhalen

‘en zijn er ook mensen die drie jaar geleden ook op het durf te vragen festival waren?’

‘..en de mensen die langer dan twee jaar zzp-er zijn gaan hier staan’

Verdomd, ik ben al langer dan drie jaar zelfstandige en drie jaar geleden was ik er ook bij! Ik was toen net begonnen als fulltime zelfstandige en slurpte alle informatie en energie op het festival op. Voor toen goed en nodig, voor nu compleet anders. Bijzonder toch, al die processen waar ik doorheen ga de laatste jaren.. Verder lezen ZZPfestival, ruimte voor verhalen

Geplaatst op 3 Reacties

Hoe kom je erop

inbad

‘Hoe kom je erop!’ Een veelgestelde vraag als ik weer iets heb getekend. Toen ik achttien was en ik de voorkant van het jaarboek van de middelbare school tekende vroegen ze het ook al. ‘euh gewoon’ mompelde ik dan. Eigenlijk weet ik nog steeds geen fatsoenlijk antwoord maar het komt neer op zoiets als ‘het ontstaat in mij en dan moet het eruit, op papier’. Simpel. Niet iedereen wil een simpel antwoord, sommige willen weten hoe ik technisch gezien werk of ik op papier werk of digitaal. Of soms wordt er een conceptueel verantwoord antwoord verwacht. Voor dat laatste moet je niet bij mij wezen, gelul en geouwehoer, dat kan ik niet.

Een vriend had gisteravond een blaadje meegenomen waar een interview in stond met een jonge illustrator die zei ‘ik moet gewoon elke dag tekenen’, hij moest aan mij denken en ja zo simpel is het inderdaad. Kijk, dat wil niet zeggen dat ik ‘maar wat doe’ maar het wil zeggen dat wat ik teken 100% vanuit mij komt, ook als het in opdracht is.

Voor de #kommaarop van deze maand schreef ik het volgende over hoe zoiets dan bij mij werkt:

Koffie en even op internet koekeloeren. Oja, het is dierendag, goed excuus om even iets daarvoor te tekenen. Dierendag, dat is de koninginnedag maar dan voor dieren dus meteen lallen ze door mijn hoofd, ‘lalala, joehoe, hips!’ Oh ze gaan ergens heen, op een skateboardje, oh maar de krokodil is heel lang, dan moet hij op twee skateboardjes. De egel die zal het een zorg zijn wat voor dag het is, die is al aan z’n winterslaap begonnen.

Later die dag zit ik op de fiets en zie ik onderweg allerlei vogels, vast onderweg naar een feestje, ‘la la la hips’ hoor ik ze jodelen. Ik grinnik.

De volgende dag ben ik zelf lichtelijk brak (niet van een feestje dit keer) en bedenk dat de dieren vast een kater moeten hebben dus teken ik hoe moe ik ook ben, een ‘worldanimalday, the day after’.

dierendag_40

dayafter_400

Kleine verhaaltjes

Er ontstaan kleine verhaaltjes, vaak onderweg, onder de douche of naar aanleiding van gesprekken of flarden ervan en wat ik zelf meemaak. Soms erger ik me aan dingen en door erover te tekenen maak ik het licht voor mezelf, kan ik erom lachen en beweeg ik anderen wellicht tot een glimlachje.

Het zijn wel verslavende processen, het begint al vooraf met de gedachte ‘ha lekker tekenen’ en als ik chagrijnig ben ‘grmpf eerst maar eens tekenen’. Ik ga aan de gang en al gauw ligt de tafel bezaaid met pennen en potloden en zit de inkt aan mijn vingers. Ik geniet van hoe de kleuren mengen en de lijnen over het papier lopen. Uiteindelijk gaat er zowel een euforisch als een zen-gevoel door me heen. Ik doe de kleurpotloden weer in de doos doen en leg ze op kleur,  kijk en aai nog even over de tekening, een soort slotritueel. Waarna al gauw de gedachte komt ‘jammer dat het weer afgelopen is’.

14707864_10207382327097011_2514522425949505845_o

Gaat dit ook zo als je werk in opdracht maakt?

Ja ook dan word ik euforisch als ik merk dat het past bij de opdrachtgever en ik er lol in heb. Weet je, ze zeggen altijd dat je niet om je eigen grapjes mag lachen, volgens mij heb ik het al een keer geschreven, ik vind dat onzin. Hoezo mag je geen lol hebben met jezelf? Ik zit vaak te glimlachen of zelfs hardop te lachen als het uit de hand loopt met de karaktertjes die ik aan het tekenen ben. Ik ben dan ‘one of the guys’ en samen hebben we enorme lol. Ze zijn deel van mij, ze zijn hun gekke zelf,  ze laten tederheid, liefde en onzekerheid zien. Soms spelen ze een rol om de gekheid van de mens in de maatschappij te laten zien. Maar ook serieuze dingen of wijsheden, door er een speelse draai aan te geven in een tekening wordt het inzichtelijk en licht, eerst voor mezelf maar ook voor een ander. Hoe kom je erop?! Nou zo.

psychiater