Blog

#WOT 21 Conventie

Conventie * wat men gewoonlijk doet of moet ~ De aard van de conventie wordt bepaald door een aantal dimensies, met name meerdere of mindere mate van verplichting en bewustheid.
Image

De kunst van het leven is het vinden van een bepaalde balans, ach en af en toe eens doorslaan is niet erg of af en toe terughoudend zijn in iets ook niet, zo leer je volgens mij je grenzen te ontdekken.

Zo ook met conventies, ik balanceer tussen het volgen bepaalde conventies en regelmatig daarvan afwijken. Ik kan niet alleen maar op het pad van conventies blijven lopen, dan vergaat mijn vreugde en ik denk ook die van mijn omgeving, bovendien raakt mijn rode draad, mijn kracht dan zoek. Al is het ook lang niet altijd meteen vreugde als ik weer eens van het pad aan het afwijken ben, dan hoor ik mijn verstand ‘moet dat nou Agnes, kan het niet een keer normaal zoals iedereen dat doet’, vaak heeft mijn gevoel een weerwoord wat  mijn verstand overruled, is het niet direct dan is het wel als er enige tijd verstreken is.

Liever wordt ik ‘stronteigenwijs’ genoemd of ach, dan kijkt men maar naar mijn gele jas of de veren in mijn oren. En zolang er een zekere mate van respect blijft voor zij die de conventies volgen en zij die ervan afwijken kan dat best naast elkaar bestaan.

Leuk hoe zo’n blog als deze schrijven me weer helpt bij die rode draad, ‘verder durven kijken dan normaal’. (en dank J voor het opnoemen ervan)


Lees verder

#WOT 19 Van tent naar baksteen naar huis


Baksteen * uit klei of leem gebakken steen waarmee je huizen bouwt, klinker, tichel, tichelsteen, mop

Metselen, ja hoor dat kan ik, dat heb ik geleerd, ik bouwde een huis. Ik deed de dingen die nodig waren, leerde daarin, het bracht me bepaalde inzichten, vaardigheden. Maar nooit was het mijn huis en mijn vrije tijd bracht ik zoveel mogelijk in mijn tent door.

Op een gegeven moment werd die tent gezien, serieus genomen, uiteindelijk ook door mezelf. Ik merkte verschillen op tussen in de tent en in het huis.

Als ik toch zoveel tijd in die tent doorbracht en dat huis niet mijn huis is, moet ik dan niet zelf mijn eigen huis bouwen?

Ik bestelde een pallet stenen, ging aan de slag. nog steeds in overweging of dit een vakantiehuis zou worden of een woonhuis. Tot er plots andere plannen waren met ’t huidige woonhuis, toen moest ik ineens snel kiezen.

Het wordt een woonhuis, de aannemer vraagt me de oren van het hoofd. Wat wil je met dit, hoe wil je dat ingericht, waar trek je de grens wat voor kleur geef je aan eraan. Doodeng maar ik zal straks weten of het mijn huis is.

Wat WOT is.


Lees verder

#WOT 15 Toekomstmuziek


Toekomstmuziek * Het mooie, maar onwaarschijnlijke dat in de toekomst zou kunnen gebeuren.

‘..maar dat is toekomstmuziek’

Zo eindigen vaak gesprekken over mooie bijna onwaarschijnlijke dingen die te mooi lijken om waar te zijn. Bedoelde ik niet ‘zijn’ ipv ‘lijken’? Nee, dan was het woord ‘luchtkastelen’ geweest maar toekomstmuziek is er om uitgevoerd te worden of is ten minste goed voor een poging!
Vroeger dacht ik dat de meeste gave dingen toekomstmuziek zou zijn, dat dit voor andere mensen dan mijzelf was weggelegd. Een boek illustreren, een eigen onderneming, om maar wat lukraak te noemen.. Niet luk maar wel raak, het bleek wel degelijk muziek te zijn, muziek dat live uitgevoerd is en gaat worden.

Tijdens mijn studie leerde ik dat in principe alles kan, dat je niet perse ontzettend rijk of hoogbegaafd hoefde te zijn. Vindingrijk, dat wel en wat doorzettingsvermogen is ook handig en dat je vooral je eigen kracht moet ontdekken en gebruiken en er ook nog in geloven. Nou dat laatste is wel een dingetje.. geloven dat ik die toekomstmuziek ga uitvoeren. Ik worstel er dagelijks mee maar ga het toch doen.

WOT is een initiatief van Karin Ramaker.


Lees verder

Een vertrouwde plek


Eens in de zoveel tijd kom ik er,
een vertrouwde plek,
ik mag er graag zijn.
Over het bruggetje,
breed genoeg voor bepaalde auto’s,
door het grote hek,
langs de waterpomp.
In stilte groet ik de mensen,
‘ha lieve mam’
‘dag opa’
Ik zet de nieuwe plantjes tussen de stenen,
kijk er een tijdje naar
en om mee heen,
luister naar de rust,
tuur over de heg,
loop nog een rondje,
langs dees en gene,
bekenden, onbekenden of nieuwkomers,
en ga dan weer.
Kijk nog even tussen de twee coniferen door,
dag mam, lieve mensen,
tot de volgende keer,
hier of daar, net wat uitkomt.


Lees verder

Pasen

20120408-091308.jpg
Met nieuw licht ontstoken zongen we:

Licht, aan liefde aangestoken,
Licht, dat door het donker brandt,
Licht, jij lieve lentebode,
Zet de nacht in vuur en vlam!


Lees verder

Zij gaat haar weg


Naar aanleiding van een vergadering, wat observeren en wat eigen ervaringen:

Niets is zeker
weet de natuur
zij gaat haar weg
stijgt de temperatuur
dan gaat ze groeien
ligt daar een steen
dan groeit ze daar omheen
ze eist niets van de lucht
ze eist niets van de steen
ze heeft geen verwachtingen
‘morgen begint vast de zomer’
ze gaat haar weg.


Lees verder

#WOT: Wens

Wens [zelfstandig naamwoord]• wat je wilt dat gebeurt of wat je wilt krijgen Synoniem: verlangen ‘een wens hebben/koesteren’ ‘een wens uiten/uitspreken’ 

Wensen, ik houd van kleine dingen, zo ook van kleine wensen. Natuurlijk wens ik me ook grote dingen, zoals ‘vrede op aarde’ maar kleine wensen zijn eenvoudiger te realiseren en heel veel kleine wensen bij elkaar wordt vanzelf iets groots/waardevols.

Als ik de grote wens ‘vrede op aarde’ concreet maak en vertaal naar kleine wensen die te realiseren zijn binnen een jaar: verbondenheid, met mezelf en anderen en de kracht die ik hieruit kan halen gebruiken om met anderen te zijn. 

(naar aanleiding van: http://www.met-k.com/2012/01/12/write-on-thursday-wot-2/)


Lees verder

Samen zwieren

IMG_1370web_bw

Dat met dat lijf en de liefde he, je weet wel, waarover ik op de laatste dag van 2011 schreef,
dat vergeet ik soms.’doe niet zo gek, je vergeet je lijf toch niet! En je gevoel, duh!’
Maar in de haast vertrek ik dan toch met alleen met mijn hoofd
met daarin gedachten. Zonde, kwam ik achter.

Dat hart en het lijf
hebben elkaar nodig
hebben ruimte nodig,
willen zwieren
samen
door je vingertop
of met je dijbeen
beter nog is vrijbaan
dansen waar hij wil
en door de deur naar buiten
ontmoeten
zich verbinden
samen zwieren
of enkel
verbonden
stilzwijgend naast de ander
slechts luisteren
de ruimte laten zijn
de liefde laten zijn.

Een mooi en krachtig stel. Ik zou bijna zeggen en ik doe het toch maar, doe er je voordeel mee. Nee ze verdienen meer dan dat, laat ze zwieren en elkaar van dienst zijn!


Lees verder

Met heel mijn lijf en liefde

IMG_1368zw

Afgelopen dagen heb ik weinig gedaan ‘wat hoort’ zo ook vandaag niet, een afsluiting zonder oliebol maar met wat liefde naar de mensen toe.

Jonathan Franzen schreef een goed artikel in tijdschrift ‘Hollands diep’ over ‘Liefde in de tijd van Facebook’ waarin hij laat zien wat het verschil tussen ‘vind ik leuk’ en echte liefde is. Ga je relaties aan met echte mensen of blijf je aan de oppervlakte van het ‘leuk’? Het laten zien van jezelf vereist enig lef en volledig te luisteren naar de ander kost ook het een en ander en zal ook zo nu en dan pijn met zich meebrengen. Conclusie die hij trok: Pijn die liefde met zich meebrengt is ellendig maar je gaat er niet dood aan, stel de liefde niet uit maar ga er voor. Wie weet wat er met je gebeurt, wie weet ga je wel van iemand houden.

Houden van als de zee, die golfde heus niet zo wild en enthousiast omdat er ‘de feestdagen’ waren en golfde niet minder wanneer er een onaardige meneer langs de vloedlijn liep. Zonder uitleg golft de zee zoals het golft, vraagt niet, doet slechts.



‘Wat ik zocht vloeit hier langs je voeten stroomt door je hart
raakt aan je wang verovert voor altijd je hart’

Daniel Lohues zingt: ‘Licht, leven en liefde’ zunder is de wereld maar een rotsblok’ ‘aordig doen tegen mensen die niet aordig doen want die bin aordigheid het hardste neudig.’

Loesje zegt: ‘Waarom bewaren als het nu lekker is.’

Van die dingen.. waarin ik in 2011 een hoop over geleerd heb, niet uit boeken maar door over paadjes te lopen, paadjes met gras, zand, modder, slijk en gaten. Door mensen te ontmoeten onderweg. Zo ook morgen, volgende week, over 3 maanden of als ik door de modder moet of tegen de wind in, met heel mijn lijf en liefde.

Tot snel!


Lees verder

Het lied van hoop

licht_mam

Ieder jaar
als de bladeren zijn gevallen
en het koud en donker is,
je kent het wel
de donkere dagen
voor kerst.

Vijf jaar geleden
waren er eveneens
donkere dagen,
juist in die dagen
had de strijd
die ze al enige jaren voerde
het hoogtepunt bereikt.

Wat deed ze?
Onderwijl
het lied van hoop
nog klonk
vertrok ze
naar het licht.

Dat lied van hoop
is nooit opgehouden
maar doorgegeven.
Ze heeft gezaaid,
zaaien geleerd,
geoogst,
en vertrouwd
in de liefde en het licht
om haar heen.

Altijd en overal,
ook nu
in die donkere dagen
voor kerst.


Lees verder