Blog

Ik was er wel hoor


Ha lieve verwondering,
ik heb je gemist.
‘Ik was er wel hoor’
Waar was je dan, het lijkt alsof ik je lang niet gezien heb.
‘Weet je nog,
gisteravond, op het terras tussen alle grappen en gelach..
of deze week nog,
ik overviel je in de trein, te midden van je tranen was ik daar
of langer geleden,
weet je nog, van die droom
of toen
in de mooie lange gang waar je een vertrouwde geur rook?’

oja

‘Wellicht allemaal wat veel de laatste tijd
maar ik was er
en je hebt me gezien
alleen wat weinig tijd voor een flinke knipoog.’

ah dat was het 😉


Lees verder

#WOT24 Flexibel


Flexibel * Zich gemakkelijk aan kunnen passen aan veranderende omgeving, werkwijzen, werktijden, taken, verantwoordelijkheden, beleidswijzigingen en gedragingen van anderen ~ De mate waarin het systeem kan worden aangepast aan nieuwe ontwikkelingen en behoeften.

Ik wilde eigenlijk schrijven, flexibel zijn gaat voor mij samen met openheid. Tot ik deze blogpost las. Flexibel zijn is misschien wel naar jezelf luisteren, bij jezelf blijven?

Dikwijls luisterend
naar wat ze zegt
verder horend,
langs wat hij wil horen.
Struinend het pad af,
zoekend naar verbinding,
hoor ik daar iets?
de deur op een kier,
zegt ze ja?
Ze zegt ja,
dan de deur kan open
Zegt ze nee dan verder luisterend
door de ruis,
naar wat is,
vanuit mij
naar jou,
telkens weer.


Lees verder

Uit het hart van een jonge hond


De laatste weken krijg ik (op een positieve manier) vaak de opmerking naar me toe geslingerd: ‘Ja jij bent nog jong’ die uitspraak lijkt zo normaal, in theorie is het ook gewoon zo, 28 jaar is jong. Maar toch, ben je niet zo jong als je je voelt? Het zal toch niet zo zijn dat het bekeken is als je 50 bent.. ‘nee natuurlijk niet maar ja het is crisis he en de arbeidsmarkt ja die zit dan niet meer op je te wachten.’ Opnieuw vroeg ik me af of dat eigenlijk wel zo is. Waarom zou je niet ook op je vijftigste opnieuw kunnen bekijken wat je het liefste doet, wie weet zijn dat meerdere dingen en is het tijd iets nieuws te kiezen. ‘ja maar huis, gezin etc’ is dan de vaak gehoorde reactie.

Wellicht ben ik een stronteigenwijs naïef broekie, toch ben ik blij dat ik heb meegekregen dat ik moet doen wat ik het liefste doe en het beste kan. Er wordt gezegd dat dit een kernmerk van mijn generatie is en als ik dan toch jong ben, wil ik namens de jonge honden tegen de oude wijzen zeggen: Grijp je kansen, die zijn er en het is nooit te laat, ga doen wat je wilt doen! Wij zitten heus ook nog op jullie te wachten, de mix van oud en jong maakt het nou juist interessant! Maar uiteindelijk moet je dit zelf ondervinden want al doende leert men, dus geen advies maar slechts een kreet van de jonge hond.

Ik zie de ruimte die ik nu krijg en merk dat ik de bewegingen die ik graag wil maken nu kan maken. Het gaat niet zonder slag of stoot maar het is machtig mooi, nu al, terwijl het echte bewegen nog moet komen, maar volgens mij is het ‘zien’ het halve werk. Dat brengt me terug naar mijn rode draad die vroeg begon met dingen maken, dingen zien en vastleggen in het allerdaagse die zo op het oog saai lijkt maar wel degelijk interessant is, het is maar net van welke kant je het bekijkt, hoe ver je kijkt, hoe lang je kijkt.. en dit brengt me weer terug bij mijn vorige post.

Mijn ouders zeiden altijd en nog steeds ‘dat komt vanzelf, eerst maar dit of dat..’  Vanzelf, vanzelf?!, ongeduldig dat ik was en nog weleens ben snapte ik daar niks van. ‘Hoe weet ik nu wanneer dat is..’
De laatste tijd begrijp ik dat wat beter, soms moet je eerst iets anders ondervinden voordat een ander puzzelstukje op z’n plaats kan vallen, soort van ‘unblock-me-spelletje’. Ik geloof dat mijn favoriete uitspraak van dit moment is ‘ we shall see what it brings’ en daarbij een glimlach.


Lees verder

#WOT 21 Conventie

Conventie * wat men gewoonlijk doet of moet ~ De aard van de conventie wordt bepaald door een aantal dimensies, met name meerdere of mindere mate van verplichting en bewustheid.
Image

De kunst van het leven is het vinden van een bepaalde balans, ach en af en toe eens doorslaan is niet erg of af en toe terughoudend zijn in iets ook niet, zo leer je volgens mij je grenzen te ontdekken.

Zo ook met conventies, ik balanceer tussen het volgen bepaalde conventies en regelmatig daarvan afwijken. Ik kan niet alleen maar op het pad van conventies blijven lopen, dan vergaat mijn vreugde en ik denk ook die van mijn omgeving, bovendien raakt mijn rode draad, mijn kracht dan zoek. Al is het ook lang niet altijd meteen vreugde als ik weer eens van het pad aan het afwijken ben, dan hoor ik mijn verstand ‘moet dat nou Agnes, kan het niet een keer normaal zoals iedereen dat doet’, vaak heeft mijn gevoel een weerwoord wat  mijn verstand overruled, is het niet direct dan is het wel als er enige tijd verstreken is.

Liever wordt ik ‘stronteigenwijs’ genoemd of ach, dan kijkt men maar naar mijn gele jas of de veren in mijn oren. En zolang er een zekere mate van respect blijft voor zij die de conventies volgen en zij die ervan afwijken kan dat best naast elkaar bestaan.

Leuk hoe zo’n blog als deze schrijven me weer helpt bij die rode draad, ‘verder durven kijken dan normaal’. (en dank J voor het opnoemen ervan)


Lees verder

#WOT 19 Van tent naar baksteen naar huis


Baksteen * uit klei of leem gebakken steen waarmee je huizen bouwt, klinker, tichel, tichelsteen, mop

Metselen, ja hoor dat kan ik, dat heb ik geleerd, ik bouwde een huis. Ik deed de dingen die nodig waren, leerde daarin, het bracht me bepaalde inzichten, vaardigheden. Maar nooit was het mijn huis en mijn vrije tijd bracht ik zoveel mogelijk in mijn tent door.

Op een gegeven moment werd die tent gezien, serieus genomen, uiteindelijk ook door mezelf. Ik merkte verschillen op tussen in de tent en in het huis.

Als ik toch zoveel tijd in die tent doorbracht en dat huis niet mijn huis is, moet ik dan niet zelf mijn eigen huis bouwen?

Ik bestelde een pallet stenen, ging aan de slag. nog steeds in overweging of dit een vakantiehuis zou worden of een woonhuis. Tot er plots andere plannen waren met ’t huidige woonhuis, toen moest ik ineens snel kiezen.

Het wordt een woonhuis, de aannemer vraagt me de oren van het hoofd. Wat wil je met dit, hoe wil je dat ingericht, waar trek je de grens wat voor kleur geef je aan eraan. Doodeng maar ik zal straks weten of het mijn huis is.

Wat WOT is.


Lees verder

#WOT 15 Toekomstmuziek


Toekomstmuziek * Het mooie, maar onwaarschijnlijke dat in de toekomst zou kunnen gebeuren.

‘..maar dat is toekomstmuziek’

Zo eindigen vaak gesprekken over mooie bijna onwaarschijnlijke dingen die te mooi lijken om waar te zijn. Bedoelde ik niet ‘zijn’ ipv ‘lijken’? Nee, dan was het woord ‘luchtkastelen’ geweest maar toekomstmuziek is er om uitgevoerd te worden of is ten minste goed voor een poging!
Vroeger dacht ik dat de meeste gave dingen toekomstmuziek zou zijn, dat dit voor andere mensen dan mijzelf was weggelegd. Een boek illustreren, een eigen onderneming, om maar wat lukraak te noemen.. Niet luk maar wel raak, het bleek wel degelijk muziek te zijn, muziek dat live uitgevoerd is en gaat worden.

Tijdens mijn studie leerde ik dat in principe alles kan, dat je niet perse ontzettend rijk of hoogbegaafd hoefde te zijn. Vindingrijk, dat wel en wat doorzettingsvermogen is ook handig en dat je vooral je eigen kracht moet ontdekken en gebruiken en er ook nog in geloven. Nou dat laatste is wel een dingetje.. geloven dat ik die toekomstmuziek ga uitvoeren. Ik worstel er dagelijks mee maar ga het toch doen.

WOT is een initiatief van Karin Ramaker.


Lees verder

Een vertrouwde plek


Eens in de zoveel tijd kom ik er,
een vertrouwde plek,
ik mag er graag zijn.
Over het bruggetje,
breed genoeg voor bepaalde auto’s,
door het grote hek,
langs de waterpomp.
In stilte groet ik de mensen,
‘ha lieve mam’
‘dag opa’
Ik zet de nieuwe plantjes tussen de stenen,
kijk er een tijdje naar
en om mee heen,
luister naar de rust,
tuur over de heg,
loop nog een rondje,
langs dees en gene,
bekenden, onbekenden of nieuwkomers,
en ga dan weer.
Kijk nog even tussen de twee coniferen door,
dag mam, lieve mensen,
tot de volgende keer,
hier of daar, net wat uitkomt.


Lees verder

Pasen

20120408-091308.jpg
Met nieuw licht ontstoken zongen we:

Licht, aan liefde aangestoken,
Licht, dat door het donker brandt,
Licht, jij lieve lentebode,
Zet de nacht in vuur en vlam!


Lees verder

Zij gaat haar weg


Naar aanleiding van een vergadering, wat observeren en wat eigen ervaringen:

Niets is zeker
weet de natuur
zij gaat haar weg
stijgt de temperatuur
dan gaat ze groeien
ligt daar een steen
dan groeit ze daar omheen
ze eist niets van de lucht
ze eist niets van de steen
ze heeft geen verwachtingen
‘morgen begint vast de zomer’
ze gaat haar weg.


Lees verder

#WOT: Wens

Wens [zelfstandig naamwoord]• wat je wilt dat gebeurt of wat je wilt krijgen Synoniem: verlangen ‘een wens hebben/koesteren’ ‘een wens uiten/uitspreken’ 

Wensen, ik houd van kleine dingen, zo ook van kleine wensen. Natuurlijk wens ik me ook grote dingen, zoals ‘vrede op aarde’ maar kleine wensen zijn eenvoudiger te realiseren en heel veel kleine wensen bij elkaar wordt vanzelf iets groots/waardevols.

Als ik de grote wens ‘vrede op aarde’ concreet maak en vertaal naar kleine wensen die te realiseren zijn binnen een jaar: verbondenheid, met mezelf en anderen en de kracht die ik hieruit kan halen gebruiken om met anderen te zijn. 

(naar aanleiding van: http://www.met-k.com/2012/01/12/write-on-thursday-wot-2/)


Lees verder