Ondernemen

Geld uitgeven aan beeld waarom zou je dat nog doen?

Geld uitgeven aan beeld

Er is zat aan beeld te vinden op internet dat je gratis en legaal mag gebruiken. Hoewel, dat ene kopje koffie en die perfecte man en vrouw kom je wel erg vaak tegen bij artikelen en blogs. Toch kun je als je goed zoekt best iets anders dan die veelgebruikte beelden vinden. Het is een beetje zoals met kleren. Als je een beetje slim kijkt, zoekt en combineert dan kun je er prima en leuk uitzien zonder dat het veel geld hoeft te kosten en je meteen ziet waar het vandaan komt. Het kost alleen wel even tijd.

Je hebt geen tijd en je bent op zoek naar iets wat écht past.

(meer…)


Lees verder

ZZPfestival, ruimte voor verhalen

‘en zijn er ook mensen die drie jaar geleden ook op het durf te vragen festival waren?’

‘..en de mensen die langer dan twee jaar zzp-er zijn gaan hier staan’

Verdomd, ik ben al langer dan drie jaar zelfstandige en drie jaar geleden was ik er ook bij! Ik was toen net begonnen als fulltime zelfstandige en slurpte alle informatie en energie op het festival op. Voor toen goed en nodig, voor nu compleet anders. Bijzonder toch, al die processen waar ik doorheen ga de laatste jaren.. (meer…)


Lees verder

Focus op illustratie

Groene crocs en een hippe mannenstaart

Gedachten zijn er om te veranderen. Als je altijd maar bij dezelfde gedachten zou blijven zou het behoorlijk saai worden en op gegeven moment werk je jezelf in de knoop. Toen ik begon met ondernemen was ik beginner. Nu, na een aantal jaren voor mezelf gewerkt te hebben ben ik gevorderd en op gegeven moment is daar het voortschrijdend inzicht. (meer…)


Lees verder

De realiteit

Zicht

Ondernemen, het is om het maar eerlijk te zeggen vaker moeilijk dan makkelijk. Een factuur schrijven, dat is makkelijk. Erover schrijven dat het moeilijk is lijkt taboe: dan doe je of iets niet goed of je zeurt of je bent gewoon geen echte ondernemer. (zegt de innerlijke criticus)

Wat is er dan zo moeilijk? Richting bepalen en bepalen waar je je energie in stopt. Dat lijkt heel simpel, je stopt toch al je energie in je werk? Nee, soms ben ik meer met alle randzaken bezig dan met het daadwerkelijke werk. Of erger nog, bezig met me zorgen maken over of het allemaal gaat lukken, het rondbreien. Dat laatste kost ontzettend veel energie en bezorgt me een gevoel ‘heb ik dan gefaald, ben ik toch niet een ondernemer, moet ik dan toch zo’n salestype zijn?’

Het is een heel secuur werkje dat richting zoeken. Het gaat over vrijheid, de vrijheid om dingen te doen die je wilt doen. Mensen zeggen vaak ‘oh je bent zelfstandige, dus dan heb je de vrijheid en kun je gaan en staan waar je wilt’. Dan hangt er dus maar helemaal van af hoe je werkt en wat je voor opdrachten hebt en kiest, als je kunt kiezen. Soms valt er niks te kiezen, net zo goed als je een baan hebt soms niet kunt kiezen en dingen moet doen die misschien iets minder leuk vindt. Het is continu overwegen en heroverwegen. In directe middelen zoals bijv. geld maar vooral in het overkoepelde, in energie, het vinden van je balans.

Het gaat ook over de vraag ‘wat kan ik?’ Ik schreef eerder al, mijn werk zoals ik die nu doe past niet in een vacaturehokje. Dat is goed, creatieve mensen moeten ook unieke dingen doen en zich daarmee onderscheiden. Maar ik ben daarnaast ook heel praktisch en pragmatisch en werk ik graag in opdracht. Uitvoerend werk dus. Leiding geven is dus niks voor mij. Niks mis mee maar in een tijd waarin ‘manager zijn’ hét werk schijnt te zijn, moet ik mezelf daar af en toe aan helpen herinneren. Ook het andere uiterste, leven als autonoom kunstenaar is niet mijn ding, geef mij maar een opdracht en wat mensen om mee te overleggen!

Zelfstandig zijn betekent dat je telkens weer jezelf herinnert, opbeurt, motiveert, aan de haren erbij sleept, een stukje verder in de richting die je voor ogen hebt. Hoewel ik wel van ‘in het moment’ ben kan ik niet ontkennen dat ook ik aan de toekomst denk, als tweeëndertig jarige zijnde. Soms is daar gewoon de realiteit, die lastig en niet altijd zo mooi is maar wat niet betekent dat ik er dan maar niet over schrijven moet.

 


Lees verder

Mijn werk past niet in een vacaturehokje

Laatst zag ik een écht leuke vacature. Ik moet eerlijk zeggen, dat was voor het eerst in mijn ‘carrière’ als werkende. Toen ik pakweg tien jaar geleden net afgestudeerd was, ging ik op zoek naar iets waar ik enige affiniteit mee had. Dat was onderwijs. Ik zag het als een opstapje, van daaruit ging ik wel op zoek naar wat ik nu echt wilde. (meer…)


Lees verder

Ontwikkeling, het mag gezien worden

Een nieuwe website is een proces

Ik schreef het al eens in één van de blogs op WPwerkt. Dat proces zie ik bij klanten maar ook mijn eigen website was een proces. Voorheen knutselde ik zelf met themes maar dan werd het nooit helemaal zoals ik het wilde, daarbij was ik te eigenwijs en wilde ik het altijd snel dus deed ik het zelf. Hoe moest het nu dan wel worden? Ik merkte nu dat ik toe was aan maatwerk, ik zag voor me hoe het moest worden, niet allerlei poespas maar meteen zichtbaar wat ik maak en wie ik ben en dat is gelukt. Samen hebben we eraan gewerkt en ik ben tevreden, zelfs over mijn portfolio, dat kwam nog nooit eerder voor.

Tijdens het opruimen van mijn blog, kwam er bijna tien jaar van mijn leven voorbij. Ik begon ooit omdat ik het leuk vond om dingen die ik maakte te delen, voornamelijk foto’s en collageachtige dingen, vaak maar met een heel kort stukje tekst, quotes die ik ergens had gevonden en mooi vond. Gek maar ook mooi om terug te lezen, ik kon er op een afstandje naar kijken zonder mezelf erin te verliezen. In die begintijd studeerde ik nog en had ik daarna een baan. Nu verdien ik zelf mijn geld, met de dingen die ik op mijn website heb staan. Even anders dan toen. Daarom heb ik de bezem door mijn blog gehaald maar niet alles weggegooid. (ik heb het ook niet weggegooid maar uitgezet) Want ergens is het toch mooi om een ontwikkeling te zien en nog eens te refereren naar een oude blogpost. Een weg die begon bij troost, mezelf op de rails houden. Vervolgens ging het naar schrijven over onderwerpen die ik interessant vond en nu schrijf en maak ik dingen voor anderen, nog steeds met de insteek dat het me boeit en er een klik mee heb.

Groei en ontwikkeling zijn dingen die gezien mogen worden wat mij betreft.

Soms merk ik dat er nog een beetje terughoudendheid is ‘dat zet ik er maar niet bij want dan denken mensen..’ maar waarom zouden we de hele tijd doen alsof we perfect zijn terwijl we wel weten dat het leven er is om te leren? Werk is er ook om iets te leren (naast het brood op de plank), de rest van de jaren dat je nog moet werken perfect zitten wezen is denk ik ook oersaai. Bovendien, als we groei en ontwikkeling niet delen hebben we straks alleen nog maar die keiharde ‘ben je voor of tegen’ sfeer op internet. Daar ben ik dan niet voor. Alleen schiet ik daar niet zoveel mee op, met dat alleen maar zeggen ipv bijdragen aan nuance en openheid.

eekhoornintrein

oh en het hoeft niet allemaal serieus he, maak lol

Ik las vandaag een artikel die voorbij kwam op Facebook over hoe cartoons en illustraties bijdragen aan het begrijpelijk maken van mentale gezondheidsproblemen. Een heel mooi voorbeeld van hoe je elkaar kunt helpen met openheid, eigen ervaringen en het inzichtelijk maken van die dingen zodat we elkaar beter begrijpen.

Ik ga in ieder geval lekker verder met allerlei processen (noem het leven) en blijf daar lekker dingen over schrijven en maken. Doe je mee?


Lees verder

Het succes van de eekhoorn

Meestal maak ik beeldverhalen bestaande uit maar 1 plaat(je) maar ons kom-maar-op-blog is er om te experimenteren dus maakte ik dit keer een verhaal met meerdere plaatjes. We zijn dit blog ooit (in 2013) begonnen om elkaar maar uiteindelijk natuurlijk onszelf uit te dagen.

Het is vooral een spiegel. Een spiegel voor elkaar en voor onszelf. Meestal als ik mijn werk klaar heb en ik lees of bekijk het nog eens dan valt het nog meer op z’n plek. Daarmee verras ik mezelf dan altijd weer, ‘nou ja! zie je nu Agnes’ het hart is eerder dan het verstand, een mooi spel. (meer…)


Lees verder

Eenheidsworst

eenheidsworstEenheidsworsten die groeien, heb jij ze weleens gezien? Ik niet. Een plant die keurig exact dezelfde lengte stengel, kleur en aantal bladeren heeft als zijn buurman? Want ja kom op, je wilt toch meedoen en groter of anders groeien dat kost teveel water en zonneschijn en bovendien hebben we geen tijd voor al die unieke onzin. Het is al moeilijk genoeg om net als iedereen op tijd uitbundig de sterren van de hemel te bloeien, in het najaar als een dramaqueen je bladeren te laten vallen en in de winter een beetje bijtijds en indrukwekkend dood te gaan, voordat de volgende generatie plantjes als paddestoelen uit de grond schieten. (meer…)


Lees verder

Ben ik iets verloren?

Ik zat even mezelf even googlen, tja eens in de zoveel tijd doe ik dat, gewoon om even te checken. Ik kwam mijn oude blog tegen met daarop blogs van zo’n twee/drie jaar geleden. Ik las met verbazing terug, schreef ik dat? Met veel beeldspraakof hoe noem je dat.. In ieder geval vaak met een metafoor. Zinnen als ‘Zo subtiel een eerste zonnestraal is in de vroege ochtend, zo subtiel de avondgloed soms slechts een paar millimeter van de wereld bedekt, zo subtiel kan jouw tijd zijn.’ kwamen er toen uit mij. Ik vond dat heerlijk, dat schrijven over hoe ik de dingen zag en hoe ik mijn pad bewandelde. Nu ik het teruglees lijkt het mijlenver weg van nu. Niet qua thema’s want sommige zijn tijdloos maar: wat is er veranderd? Wat maakt het dat ik nu ten eerste niet meer zo veel schrijf en ten tweede niet meer zulke dingen bedenk? Ik had drie jaar geleden nog een baan en was druk bezig met het bedenken wat ik wilde. Nu ben ik zelfstandige en bezig met vooral werk en alles daar omheen. Daarnaast werd ik opgeslokt door een leerproces waar al mijn tijd, geld en energie in ging zitten. (meer…)


Lees verder

De werkwijze van een introvert

Introvert zijn, het is ook maar een labeltje. Ik denk dat we niet teveel labeltjes op elkaar moeten plakken, vooroordelen zijn er al genoeg. Toch is het niet verkeerd om meer te lezen over verschillende mensen en manieren van leven en werken. Al is het maar om een beetje begrip voor elkaar te hebben of om erachter te komen dat iedereen uniek is en er niet maar één manier van leven is.

ondernemen zonder te schreeuwen

Zo hard mogelijk schreeuwen om je waar aan te prijzen is een manier van verkopen. Als ik een beetje jolig ben zou ik dat misschien kunnen, hooguit een half uurtje maar dag in dag uit, ik moet er niet aan denken. Als dat de enige manier zou zijn dan was ik nooit ondernemer geworden. Toch moet ook ik zorgen dat ik ‘mijn waar’ verkoop, ik heb er immers voor gekozen om zelfstandige te zijn maar dan wel op een manier die bij me past. Omdat ik inmiddels weet dat het ook anders kan durfde ik het een paar jaar geleden aan, baan opzeggen en zelfstandige worden. (meer…)


Lees verder