koffie met gemoedelijkheid

‘het is hier allemaal niet zo hip, wat is dat fijn zeg’

We struinen wat door de haven van Lauwersoog, ik ruik de ziltigheid van de zee. Hier en daar wat toeristen en aan de overkant ligt Schier, het eiland die je zo over fietst maar waar ik wel drie weken kan vertoeven. Struinend, fietsend, lopend, verwonderend, met je voeten in het zand staand en kijkend en voelend hoe eenvoudig het leven kan zijn.

Die zaterdag gingen we niet naar Schier, hoewel de verleiding om zo de boot op te stappen groot was. Dat komt, het is dichtbij. Nu wandelden we door de haven, dronken koffie en haalden vis.
Waar de één de stad nodig heeft om tot een roman, een schilderij of een lied te komen, heb ik een bepaalde mate van saaiheid nodig. Bleek, of eigenlijk wist ik het al maar was het verdrongen door drukte. Al voelt het voor mij niet saai, veel mensen vinden Denemarken saai, voor mij is er genoeg te zien en te ontdekken.

Ik hoef niet altijd maar geëntertaind of overdonderd te worden door een of ander de-koffie-kan-niet-gek-genoeg-concept. Juist die minder hoge mate van prikkels wakkert mijn verwondering aan, mijn zien, mijn creatief zijn, doen met wat er is. Doe maar gewoon koffie met wat gemoedelijkheid, daar word je niks niet minder van. Bij tijd en wijle even de stad opzoeken om dan vervolgens de mogelijk te hebben om weer terug te kunnen keren naar de rust en de eenvoud. Overigens is die eenvoud heel rijk. Rijk aan innerlijke vreugde en tevredenheid.

Een blogpost in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker.

4 Reacties

Dank voor de prachtige foto’s! En de zo treffende bewoordingen van de tegenwoordige vluchtigheid waarin we leven. Super dat we gewoon nog steeds mogelijkheid hebben om lekker te ontsnappen. Chapeau!

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.