December, de ideale tijd voor aanklooien

Zeg, zit je nu een blog die je van de zomer schreef te copy pasten?

Ja. Nou ja eigenlijk alleen de titel. De maand december is namelijk ook een ideale maand om lekker aan te klooien.

Heb je daar dan nog tijd voor om zomaar wat aan te klooien terwijl Sinterklaas, kerst en nieuwjaar bijna voor de deur staan en je overal nog allerlei dingen moet doen?

Als ik met de meute mee zou gaan niet. Ik zal je één ding verklappen, niks moet. Ik ben allang voorbij aan ‘wat hoort’ tijdens dit soort dagen. ‘Allang’ zeg ik stoer. Ik oefen pas tien jaar.

Met ‘allang’ bedoel ik eigenlijk dat het alweer tien jaar geleden is dat mijn moeder overleed en het ook kerst was. Als zoiets gebeurt is ‘hoe het hoort’ niet meer aan de orde want alles gebeurt gewoon. Een bijzondere kerst, in zekere zin ook heel mooi. Dat kerst sindsdien anders is, is logisch. Het verandert ook niet meer terug naar hoe het was, ook niet na tien jaar. Überhaupt verandert er niets terug naar het oude, dat is ook maar een gedachte, leerde ik toen (vrij snel).

sleep

Vluchten naar een hutje op de hei kan een keer maar is niet ieder jaar een optie. Het liefst zou ik in winterslaap gaan en half januari weer wakker worden, als al die feestshit voorbij is. Helaas, mensen houden geen winterslaap, evenals konijnen dat niet doen. (even gecheckt nadat de industrieterrein-konijnen die ik tijdens mijn wekelijkse dinsdagavond-fietsritjes ontmoet laatst afwezig waren).

Worstelen of meebewegen

Het is lastig om er woorden voor te vinden, toch wil ik erover schrijven. Niet alles ervaar ik in deze dagen als donker en kil, het komt en gaat met vlagen. Je kunt het vergelijken met een film, je kunt erin meegaan of je prikt er doorheen en denkt steeds maar weer ‘het is allemaal nep, waarom doet iedereen toch zo idioot’. De ene keer worstel ik ermee en word ik er verdrietig van en de andere keer geef ik me eraan over. ‘ach welja gourmetten, leuk’ of ‘ik ben strontchagrijnig, zullen we een kerstboom halen?’ (< onlangs gebeurd) Daarnaast zijn er ook kleine ‘echte’ dingen die fijn zijn of zorgen voor verwondering: warme mensen, een glimlach, lieve woorden, een glimp, beweging of herkenning. Dié dingen zien in deze tijd is wat het waardevol maakt.

lights

Aanklooien als tegenhanger

Over waardevol gesproken, dat aanklooien hoort daar ook bij, het is een soort tegenbeweging. Hoe harder iedereen roept dat ze het druk hebben, hoe meer het me allemaal gestolen kan worden. Hoe moeilijker mijn hoofd doet ‘hier heb je dus eigenlijk geen tijd voor he’ hoe meer ik ga aanklooien en kneuterige dingen ga doen zoals haken, kerstkrans maken en origami-dingen vouwen. (Bijna) hersenloze dingen waarbij je weer tot nieuwe ideeën en inzichten komt en ongestoord wijn kunt drinken. Aanklooien is ook ‘naar binnen gaan’ en dat mag in de winter.

Heb een goede maand en aanklooi ze!

5 Reacties

Wat goed dat jij je over kunt geven aan het aanklooien. Sinds mijn dip in november en de versimpeling daarna voelt december voor het eerst ook zo voor mij. Vooral per dag kijken wat lekker gaat en genieten van wat december heeft aan mooie zaken als aandacht voor elkaar, met aandacht versieren omdat ik het zelf heel leuk vind. En gasten uitnodigen omdat ik hou van mensen om mij heen (en niet omdat het verplicht is en er gepresteerd moet worden. December op een aanklooi stand, dat zouden meer mensen kunnen doen 🙂

Reply

Mijn vader is overleden op 2e Kerstdag… Inmiddels weliswaar 25 jaar geleden, maar toch. Kerst blijft daardoor altijd dubbel. Voor mij in ieder geval geen verlpichtingen! Ik breng Kerst het liefst met zoonlief en goede vrienden door. Relaxed, niks moet. Fijn!

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.