De grap van zes weken fietsen

exc-540b1835e4b091e569d3fc37

de zoveelste boterham

Zes weken fietsvakantie, in ‘Een weg door Scandinavië’ schreef ik er natuurlijk uitgebreid over, over afzien, het veranderende landschap en de verschillende campings. Maar..

Er is meer.

‘Tuurlijk is er meer, duh!’ / ‘Oja wat dan zoal?’*
(*doorhalen wat niet van toepassing is)

Ik schreef ergens in mijn notitieboekje: ‘maken’ staat even op pauze. Het enige wat ik kon en moest maken waren kilometers. Wat bleek? Dat is meer dan genoeg op één dag. Alles staat namelijk in het teken van die te maken kilometers. Goed ontbijten, naar het toilet gaan, pauze nemen, brood eten, genoeg drinken, tent opzetten, douchen, avondeten, slapen. Van die dingen waar ik als ik het heel druk heb met werken nog weleens op beknibbel, van die dingen die je soms achteloos doet. Op fietsvakantie kan dat niet, ik heb nog nooit zoveel gegeten als de afgelopen zes weken. Hoe lekker kan yoghurt zijn na een hele dag in de hitte fietsen, nou zaaaalig!
Zo viel ik de eerste weken na twee bladzijden gelezen te hebben in slaap, vaak was het nog niet eens tien uur ’s avonds. Hoewel ik uiteindelijk alle meegenomen (zes stuks) boeken uitgelezen heb ging dat in het begin dus niet zo hard. Ook het tekenboekje bleef nog onaangeroerd, ik had er wel zin in maar geen puf meer voor ’s avonds. Alleen maar liggen was goed genoeg.

Fotograferen, ik schreef er al iets over in het verslag, dat was ook bijzaak. Ik kon niet even afstappen en een foto maken. Bij afdalingen hanteerde ik deze werkwijze: auto’s, check, stuur recht, check, ‘wow gaaf zeg’ ‘wow mooi’ ‘nu weer opletten Agnes’ check. Komt nog bij dat wanneer ik een foto wilde maken er vanuit mijn hoofd zo’n belerend docentenstemmetje me toesprak ‘het moet wel spannend zijn, niet te braaf’ ‘een zonsondergang, dat kan echt niet!’. Tja dat is het nadeel van studeren, komt wel weer goed.

‘Maar wat is nu dat ‘meer’ Agnes, nu heb je het weer over praktisch geneuzel, we verwachtten iets spiritueels’

De grap is, door met iets compleet anders dan normaal bezig te zijn en elke dag onderweg te zijn vergeet je alle bijzaken. Bijzaken die je in het dagelijks leven kunnen opslokken. Het concentreren op één ding maakt dat je geen tijd hebt voor andere dingen en dat is helemaal oké en geeft een heel voldaan gevoel.

Pas toen we op onze eindbestemming waren kwam er weer ruimte voor gedachten als ‘nu zou ik zo langzamerhand vol goede ideeën en plannen moeten zitten, dat hoor je toch altijd van anderen, waar blijven ze toch, ze komen toch nog wel?’ Die gedachten heb ik maar zo gelaten, vroeg of laat zouden ze vast komen.

Een reis in kilometers die me van binnen vooruit bracht.

attachment-540b16f1e4b06b4ddebb8646

3 Reacties

Hejhej Agnes, ik heb net ook even door jouw blog gelopen. Ook je fietstochtblog naar Noorwegen bekeken. Zoals ik op Instagram al zei ben ik fan van jouw illustraties en van jouw Happy Deer 🙂 Je hebt ook een hele leuke schrijfstijl. Vroeger heb ik ook veel fietsvakanties gemaakt. De laatste was op IJsland. Best heftig om daar drie weken rond te fietsen. Beste groet // Katrien

Reply

Ha Katrien,

Dankjewel voor je leuke berichtje en leuk je hier ook te zien! Oh IJsland staat nog op ons verlangenlijstje, dat moet ook prachtig zijn!

Reply

Plaats een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.