Creativiteit

Een man van nu

Uitgelachen werd hij, niet serieus genomen, jarenlang. Omdat hij een meerde keren van stijl veranderde. Hij begon bij de (klassieke) jazz bij Donald Bird, ging experimenten met synthesizers en elektronische muziek, maakte nummers met disco-invloeden, funk en hiphop.

Een pionier die z’n eigen kop durft te volgen ongeacht wat er hoort of wat men vindt. Iemand die durft te experimenteren en daarmee grondlegger is van veel muziek van nu. Hij is origineel en creatief, speelt met jonge muzikanten.

Afgelopen zaterdag zagen we hem live in de Oosterpoort, Herbie Hancock. Niets aan hem laat zien dat hij zevenenzeventig is. Alles aan hem laat zien dat hij een man van nu is.

Als ik me weer eens schuldig voel als ik met heel iets nieuws, iets anders dan anders begin, zal ik aan Herbie denken.


Lees verder

Inktober

Ik deed mee aan #inktober deze maand, dat komt neer op: elke dag een tekeningetje van inkt. Ik deed dat (voornamelijk) met linosnedes in combinatie met inkt en potlood. Ik wilde mezelf uitdagen of ik daar elke dag iets van kon maken en gaandeweg ontstond ook de uitdaging om proberen met dezelfde lino/stempel een ander beeld te maken. Het zijn er geen dertig geworden maar toch een aardige maand-verzameling:

(meer…)


Lees verder

wereldjes

Wereldjes ontstaan,
het grafiet maakt vormen op papier,
dikke lijnen die straks groeven worden.
dan komen de vragen, wat gaat weg en wat blijft?
de antwoorden worden nog even aangezet door het potlood.
Grafiet drukt op het linoleum tot de route uitgezet is
en de guts zijn weg vindt door het rubber
wat gaat weg en wat blijft, soms een heroverweging
het ontstaat
dan is er de inkt, die de wereld zichtbaar maakt en drukt het op papier.
Het is daar,
de wereld van vandaag.


(meer…)


Lees verder

Negatief

Altijd is er een negatief, om te kunnen zien wat zich aftekent, om zaken te kunnen onderscheiden. Licht en donker. Beide zijn nodig voor het scheppen van nieuwe vormen. Beide zijn nodig om te kunnen zien wat je eerst niet zag, om te weten wat het betekent.

Een blogpost in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker.


Lees verder

paadjes

Paadjes. Soms groeit een paadje uit tot een straat of een weg, soms loopt het dood. Onlangs ben ik een nieuw pad ingeslagen door te verhuizen. Een pad die je van te voren op de kaart hebt bekeken en waarvan je denkt dat het weleens een goed pad zou kunnen zijn. Helemaal zeker wist ik het niet. Het was ergens bekend gebied maar van zoveel jaar geleden en zoveel jaar geleden was ik zoveel jaar jonger. Dus hoe zou dat zijn met al mijn kennis en ideeën van nu? De enige mogelijk om erachter te komen is: ervaren.
(meer…)


Lees verder

koffie met gemoedelijkheid

‘het is hier allemaal niet zo hip, wat is dat fijn zeg’

We struinen wat door de haven van Lauwersoog, ik ruik de ziltigheid van de zee. Hier en daar wat toeristen en aan de overkant ligt Schier, het eiland die je zo over fietst maar waar ik wel drie weken kan vertoeven. Struinend, fietsend, lopend, verwonderend, met je voeten in het zand staand en kijkend en voelend hoe eenvoudig het leven kan zijn.

Die zaterdag gingen we niet naar Schier, hoewel de verleiding om zo de boot op te stappen groot was. Dat komt, het is dichtbij. Nu wandelden we door de haven, dronken koffie en haalden vis.
Waar de één de stad nodig heeft om tot een roman, een schilderij of een lied te komen, heb ik een bepaalde mate van saaiheid nodig. Bleek, of eigenlijk wist ik het al maar was het verdrongen door drukte. Al voelt het voor mij niet saai, veel mensen vinden Denemarken saai, voor mij is er genoeg te zien en te ontdekken.

Ik hoef niet altijd maar geëntertaind of overdonderd te worden door een of ander de-koffie-kan-niet-gek-genoeg-concept. Juist die minder hoge mate van prikkels wakkert mijn verwondering aan, mijn zien, mijn creatief zijn, doen met wat er is. Doe maar gewoon koffie met wat gemoedelijkheid, daar word je niks niet minder van. Bij tijd en wijle even de stad opzoeken om dan vervolgens de mogelijk te hebben om weer terug te kunnen keren naar de rust en de eenvoud. Overigens is die eenvoud heel rijk. Rijk aan innerlijke vreugde en tevredenheid.

Een blogpost in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker.


Lees verder

midden in de moeilijkheid

‘Midden in de moeilijkheid en opruimen van huis komen er dan toch weer inzichten.’

Zoeken en vinden en dan denk je dat je het gevonden hebt en dan is het toch niet definitief. Nee het is nooit definitief, mezelf telkens opnieuw uitvinden blijft denk ik eeuwig doorgaan.
Na een beroerde nacht waarin mijn gedachten maar doorraasden zei ik vanochtend tegen mezelf ‘ik moet mezelf aan de gang houden’. Dus ik ging verder met mijn werkkamer opruimen. Ik vroeg aan mijn lief ‘wat moet ik met deze canvassen?’ ‘misschien wil iemand ze wel hebben, dat je ze zelf niet meer mooi vindt of dat het je herinnert aan bepaalde dingen betekent niet dat het allemaal maar lelijk is’ (meer…)


Lees verder

Hoe spreekt beeld?

‘we zijn op zoek naar zus en zo en jouw werk spreekt ons erg aan’

zoiets dergelijks hoor ik vaak of komt zo in mijn mailbox. In het begin vergat ik dan te vragen wat dat dan is wat ze aanspreekt. Als illustrator een stijl hebben is één ding maar als je meerdere dingen kunt qua technische stijl (kleur/lijn/vorm/materiaal) dan is ‘een eigen geluid hebben’ belangrijker. (meer…)


Lees verder

December, de ideale tijd voor aanklooien

Zeg, zit je nu een blog die je van de zomer schreef te copy pasten?

Ja. Nou ja eigenlijk alleen de titel. De maand december is namelijk ook een ideale maand om lekker aan te klooien.

Heb je daar dan nog tijd voor om zomaar wat aan te klooien terwijl Sinterklaas, kerst en nieuwjaar bijna voor de deur staan en je overal nog allerlei dingen moet doen?

Als ik met de meute mee zou gaan niet. Ik zal je één ding verklappen, niks moet. Ik ben allang voorbij aan ‘wat hoort’ tijdens dit soort dagen. ‘Allang’ zeg ik stoer. Ik oefen pas tien jaar. (meer…)


Lees verder