Creativiteit

midden in de moeilijkheid

‘Midden in de moeilijkheid en opruimen van huis komen er dan toch weer inzichten.’

Zoeken en vinden en dan denk je dat je het gevonden hebt en dan is het toch niet definitief. Nee het is nooit definitief, mezelf telkens opnieuw uitvinden blijft denk ik eeuwig doorgaan.
Na een beroerde nacht waarin mijn gedachten maar doorraasden zei ik vanochtend tegen mezelf ‘ik moet mezelf aan de gang houden’. Dus ik ging verder met mijn werkkamer opruimen. Ik vroeg aan mijn lief ‘wat moet ik met deze canvassen?’ ‘misschien wil iemand ze wel hebben, dat je ze zelf niet meer mooi vindt of dat het je herinnert aan bepaalde dingen betekent niet dat het allemaal maar lelijk is’ (meer…)


Lees verder

Hoe spreekt beeld?

‘we zijn op zoek naar zus en zo en jouw werk spreekt ons erg aan’

zoiets dergelijks hoor ik vaak of komt zo in mijn mailbox. In het begin vergat ik dan te vragen wat dat dan is wat ze aanspreekt. Als illustrator een stijl hebben is één ding maar als je meerdere dingen kunt qua technische stijl (kleur/lijn/vorm/materiaal) dan is ‘een eigen geluid hebben’ belangrijker. (meer…)


Lees verder

December, de ideale tijd voor aanklooien

Zeg, zit je nu een blog die je van de zomer schreef te copy pasten?

Ja. Nou ja eigenlijk alleen de titel. De maand december is namelijk ook een ideale maand om lekker aan te klooien.

Heb je daar dan nog tijd voor om zomaar wat aan te klooien terwijl Sinterklaas, kerst en nieuwjaar bijna voor de deur staan en je overal nog allerlei dingen moet doen?

Als ik met de meute mee zou gaan niet. Ik zal je één ding verklappen, niks moet. Ik ben allang voorbij aan ‘wat hoort’ tijdens dit soort dagen. ‘Allang’ zeg ik stoer. Ik oefen pas tien jaar. (meer…)


Lees verder

Hoe kom je erop

inbad

‘Hoe kom je erop!’ Een veelgestelde vraag als ik weer iets heb getekend. Toen ik achttien was en ik de voorkant van het jaarboek van de middelbare school tekende vroegen ze het ook al. ‘euh gewoon’ mompelde ik dan. Eigenlijk weet ik nog steeds geen fatsoenlijk antwoord maar het komt neer op zoiets als ‘het ontstaat in mij en dan moet het eruit, op papier’. Simpel. Niet iedereen wil een simpel antwoord, sommige willen weten hoe ik technisch gezien werk of ik op papier werk of digitaal. Of soms wordt er een conceptueel verantwoord antwoord verwacht. Voor dat laatste moet je niet bij mij wezen, gelul en geouwehoer, dat kan ik niet.

Een vriend had gisteravond een blaadje meegenomen waar een interview in stond met een jonge illustrator die zei ‘ik moet gewoon elke dag tekenen’, hij moest aan mij denken en ja zo simpel is het inderdaad. Kijk, dat wil niet zeggen dat ik ‘maar wat doe’ maar het wil zeggen dat wat ik teken 100% vanuit mij komt, ook als het in opdracht is.

Voor de #kommaarop van deze maand schreef ik het volgende over hoe zoiets dan bij mij werkt:

Koffie en even op internet koekeloeren. Oja, het is dierendag, goed excuus om even iets daarvoor te tekenen. Dierendag, dat is de koninginnedag maar dan voor dieren dus meteen lallen ze door mijn hoofd, ‘lalala, joehoe, hips!’ Oh ze gaan ergens heen, op een skateboardje, oh maar de krokodil is heel lang, dan moet hij op twee skateboardjes. De egel die zal het een zorg zijn wat voor dag het is, die is al aan z’n winterslaap begonnen.

Later die dag zit ik op de fiets en zie ik onderweg allerlei vogels, vast onderweg naar een feestje, ‘la la la hips’ hoor ik ze jodelen. Ik grinnik.

De volgende dag ben ik zelf lichtelijk brak (niet van een feestje dit keer) en bedenk dat de dieren vast een kater moeten hebben dus teken ik hoe moe ik ook ben, een ‘worldanimalday, the day after’.

dierendag_40 dayafter_400

Kleine verhaaltjes

Er ontstaan kleine verhaaltjes, vaak onderweg, onder de douche of naar aanleiding van gesprekken of flarden ervan en wat ik zelf meemaak. Soms erger ik me aan dingen en door erover te tekenen maak ik het licht voor mezelf, kan ik erom lachen en beweeg ik anderen wellicht tot een glimlachje.

Het zijn wel verslavende processen, het begint al vooraf met de gedachte ‘ha lekker tekenen’ en als ik chagrijnig ben ‘grmpf eerst maar eens tekenen’. Ik ga aan de gang en al gauw ligt de tafel bezaaid met pennen en potloden en zit de inkt aan mijn vingers. Ik geniet van hoe de kleuren mengen en de lijnen over het papier lopen. Uiteindelijk gaat er zowel een euforisch als een zen-gevoel door me heen. Ik doe de kleurpotloden weer in de doos doen en leg ze op kleur,  kijk en aai nog even over de tekening, een soort slotritueel. Waarna al gauw de gedachte komt ‘jammer dat het weer afgelopen is’.

14707864_10207382327097011_2514522425949505845_o

Gaat dit ook zo als je werk in opdracht maakt?

Ja ook dan word ik euforisch als ik merk dat het past bij de opdrachtgever en ik er lol in heb. Weet je, ze zeggen altijd dat je niet om je eigen grapjes mag lachen, volgens mij heb ik het al een keer geschreven, ik vind dat onzin. Hoezo mag je geen lol hebben met jezelf? Ik zit vaak te glimlachen of zelfs hardop te lachen als het uit de hand loopt met de karaktertjes die ik aan het tekenen ben. Ik ben dan ‘one of the guys’ en samen hebben we enorme lol. Ze zijn deel van mij, ze zijn hun gekke zelf,  ze laten tederheid, liefde en onzekerheid zien. Soms spelen ze een rol om de gekheid van de mens in de maatschappij te laten zien. Maar ook serieuze dingen of wijsheden, door er een speelse draai aan te geven in een tekening wordt het inzichtelijk en licht, eerst voor mezelf maar ook voor een ander. Hoe kom je erop?! Nou zo.

psychiater
Lees verder

Focus op illustratie

Groene crocs en een hippe mannenstaart

Gedachten zijn er om te veranderen. Als je altijd maar bij dezelfde gedachten zou blijven zou het behoorlijk saai worden en op gegeven moment werk je jezelf in de knoop. Toen ik begon met ondernemen was ik beginner. Nu, na een aantal jaren voor mezelf gewerkt te hebben ben ik gevorderd en op gegeven moment is daar het voortschrijdend inzicht. (meer…)


Lees verder

Aanklooien

boom

Als je je overladen voelt met alle online internetprikkels of drukte, ga dan eens één van de boeken van Kery Smith (bijv. ‘How to be an explorer of the world’) lezen. Of nou ja lezen, het zijn boeken om te doen, althans je wordt aangespoord om op ontdekkingstocht te gaan. Een offline tocht waarbij je je mobiel beter thuis kunt laten of slechts gebruikt om dingen vast te leggen. Niet vastleggen om het vastleggen, nee ter documentatie, je gaat ervan zien en verwonderen. (meer…)


Lees verder

Het oergevoel

Wat leven wij toch in een andere wereld en waarom lijken wij hier in het westen vooral bezig te zijn met randzaken in plaats van met aandacht en toewijding het leven te leven?

Die gedachten gingen door mijn hoofd toen ik vorige week bijna twee uur doorbracht in het Tropenmuseum in Amsterdam. Ik had eigenlijk geen verwachtingen, slechts wat beelden van maskers en Afrikaanse patronen kwamen in me op. Ik liet me verrassen, nou dat lukte. Wat een geweldig museum is dat! (meer…)


Lees verder

De gele

gele

Dit is ‘de gele’. De Honda Civic die weleens aan het einde van de straat bleef staan waardoor ik te laat op school kwam, de gymles miste en tikkertje met de juf mocht doen. Of mijn moeder had de choke te lang ingedrukt en de motor verzopen. Op gegeven moment besloot mijn vader, automonteur, ‘de gele’ te restaureren. Hij ging helemaal uit elkaar, jaren lang stond ‘ie in de garage, soms snorde mijn vader weer wat originele onderdelen op en was er weer iets compleet. De auto diende ook als opslag, onze potplanten overwinterden erin en er lagen tuinstoelen op (wel met een stuk tapijt eronder) het dak. ‘waar ligt dat?’ ‘in de garage, op de gele’.

De onze had overigens een mooiere bumper dan deze, nl. helemaal van chroom maar dat herinnerde ik me pas toen ik het mijn vader vroeg. Ik tekende de auto in het kader van de les ‘truck drawing’ van Lapin in de cursus ‘stretching’ van Sketchbookskool.


Lees verder

Het raadsel van de perronplaatjes

IMG_4244

Ik stond deze week weer eens ’s ochtends vroeg op het perron op de trein te wachten. Een aantal maanden geleden stond ik daar elke ochtend en maakte ik vaak een foto van de zon of de mist en het spoor die ik dan deelde op Twitter en/of Facebook. Vrijdagochtend scheen de zon zo mooi dat ik dacht ‘komaan het is wel weer eens tijd voor een ouderwets ‘perronplaatje’.

En dat werd dusdanig gewaardeerd op Facebook, de likes stroomden binnen.

‘hmpf, dit vinden ze wel leuk en als ik serieuze dingen post (voor mij van meer betekenis) dan zijn de likes maar schaars’. (meer…)


Lees verder

Uit de context

Photo 22-10-13 12 49 16

Soms zie je het gewoon niet meer. Je ziet alleen de grote dingen, de ruis of juist alleen de sfeer. Het lijkt soms magie maar het heeft te maken met open staan en leren zien. Het zien van de schakels, de details, de structuur in het grotere geheel. Al zie je eerst maar een, oefening baart kunst.