Blog

Eenheidsworst

eenheidsworstEenheidsworsten die groeien, heb jij ze weleens gezien? Ik niet. Een plant die keurig exact dezelfde lengte stengel, kleur en aantal bladeren heeft als zijn buurman? Want ja kom op, je wilt toch meedoen en groter of anders groeien dat kost teveel water en zonneschijn en bovendien hebben we geen tijd voor al die unieke onzin. Het is al moeilijk genoeg om net als iedereen op tijd uitbundig de sterren van de hemel te bloeien, in het najaar als een dramaqueen je bladeren te laten vallen en in de winter een beetje bijtijds en indrukwekkend dood te gaan, voordat de volgende generatie plantjes als paddestoelen uit de grond schieten. (meer…)


Lees verder

Humor, een glas wijn en een snufje cynisme

_S4A5787

‘wel een tikje cynisch he Agnes, die kerstkaarten van je’

Ik zal je vertellen, dat zit zo, ik kan ieder jaar zo op zien tegen die maand december, met alle ‘gezellige’ verplichtingen die eigenlijk helemaal niet zo gezellig voelen in een wereld waar de vrede ver te zoeken is. Hoe dan ook, die tijd die hou je niet tegen dus hoe maak je het intussen ‘naar omstandigheden’ zo aangenaam mogelijk? Iemand stuurde me een filmpje van Dominee Gremdaat die aankomt met ‘je eigen roddelblad’ maken en zegt daar iets in de trant van: Houdt het licht en probeer te observeren, zonder er zelf volledig in mee te gaan. Dan zie je misschien wel hele tenenkrommende, onnozele, hilarische dingen die uiteindelijk zo van een afstandje best grappig zijn. Dit alles met een glas wijn en een snufje cynisme erbij kan soms uitstekend werken. (meer…)


Lees verder

Ben ik iets verloren?

Ik zat even mezelf even googlen, tja eens in de zoveel tijd doe ik dat, gewoon om even te checken. Ik kwam mijn oude blog tegen met daarop blogs van zo’n twee/drie jaar geleden. Ik las met verbazing terug, schreef ik dat? Met veel beeldspraakof hoe noem je dat.. In ieder geval vaak met een metafoor. Zinnen als ‘Zo subtiel een eerste zonnestraal is in de vroege ochtend, zo subtiel de avondgloed soms slechts een paar millimeter van de wereld bedekt, zo subtiel kan jouw tijd zijn.’ kwamen er toen uit mij. Ik vond dat heerlijk, dat schrijven over hoe ik de dingen zag en hoe ik mijn pad bewandelde. Nu ik het teruglees lijkt het mijlenver weg van nu. Niet qua thema’s want sommige zijn tijdloos maar: wat is er veranderd? Wat maakt het dat ik nu ten eerste niet meer zo veel schrijf en ten tweede niet meer zulke dingen bedenk? Ik had drie jaar geleden nog een baan en was druk bezig met het bedenken wat ik wilde. Nu ben ik zelfstandige en bezig met vooral werk en alles daar omheen. Daarnaast werd ik opgeslokt door een leerproces waar al mijn tijd, geld en energie in ging zitten. (meer…)


Lees verder

Kom maar binnen, je mag je jas uitdoen

herfst 2015

Als je tussen de twintig en de veertig bent zoals ik, dan kun je je suf prakkeseren over werk. Het moet vooral leuk zijn en je moet er ook nog van rond kunnen komen, maar zonder brood op de plank gaat dat ‘leuk’ ook niet hoor, met alle onzekere gedachten wanneer het allemaal niet zo goed lukt blijft er weinig energie over om het leuk te vinden. Dan is de eerste gedachte ‘eerst maar eens brood op de plank’, gaan we daarna wel weer leuk doen.

Steeds meer realiseer ik me dat het niet zo zeer gaat om dat werk, het is wel belangrijk dat het een beetje leuk is maar het gaat meer om het vinden van een weg in hoe je wil leven. Niet letterlijk of ineens van ‘zo nu ga ik eens even volledig op manier x leven’ maar meer in de zin van het maken van keuzes met je gevoel. Als je keuzes hebt gemaakt met alleen maar je verstand dan loop je op een gegeven moment tegen de lamp, dat is goed, dat tegen de lamp lopen. Doet even zeer soms maar daardoor laat je je gevoel spreken, die dan vaak zegt: ‘sja ik vond het al een tijdje niet meer zo fijn maar je luisterde niet’. (meer…)


Lees verder

Net zoals in een relatie eigenlijk

schapendrijven

‘Wat hebben we nu eigenlijk nodig?’ Dat was wat ik een maand geleden had getypt maar halverwege ben ik gestopt. Het lukte niet om een verhaal te maken. Te druk, te veel en ik was flink over mijn grenzen gegaan de laatste maanden. Ik liet het blog maar even voor wat het was.

Over alles wat moet, nodig is of ECHT niet kan heb ik afgelopen tijd veel gehoord en geleerd maar ook veel te veel over nagedacht. Gekmakend. (meer…)


Lees verder

Hoe ik op mijn bek ging en mijn plezier terugvond

Culinair expressionisme

Culinair expressionisme

 

‘Rot op met je comfortzone’ schreef ik afgelopen winter. Een tijd waarin ik worstelde met de leraar, de puber en mijn gevoel. Dat proces ging nog even door in dit afgelopen half jaar tijdens mijn afstudeerproject. Vrij snel had ik een concept bedacht, dat was fijn want ik kan best leuke dingen bedenken maar zo’n concept daar gaat mijn hoofd heel gewichtig over doen waardoor ik meer dan eens worstelde met het uitdenken van zoiets. Een leuk project, lekker allerlei gekke treingespreksflarden verzamelen en daar dan beelden bij bedenken. Toch viel de uitwerking niet mee, hoe ga ik het in beeld brengen? Dan was er nog iets dat ‘portfolio’ heet, iets wat ik moet hebben zo op het einde van mijn studie maar hoe ga ik die vullen? Ik heb een hoop geleerd afgelopen drie jaar maar dat heeft nog niet geresulteerd in een ‘samenhangend portfolio’ zoals het zo mooi omschreven wordt in de beoordelingscriteria. (meer…)


Lees verder

De werkwijze van een introvert

Introvert zijn, het is ook maar een labeltje. Ik denk dat we niet teveel labeltjes op elkaar moeten plakken, vooroordelen zijn er al genoeg. Toch is het niet verkeerd om meer te lezen over verschillende mensen en manieren van leven en werken. Al is het maar om een beetje begrip voor elkaar te hebben of om erachter te komen dat iedereen uniek is en er niet maar één manier van leven is.

ondernemen zonder te schreeuwen

Zo hard mogelijk schreeuwen om je waar aan te prijzen is een manier van verkopen. Als ik een beetje jolig ben zou ik dat misschien kunnen, hooguit een half uurtje maar dag in dag uit, ik moet er niet aan denken. Als dat de enige manier zou zijn dan was ik nooit ondernemer geworden. Toch moet ook ik zorgen dat ik ‘mijn waar’ verkoop, ik heb er immers voor gekozen om zelfstandige te zijn maar dan wel op een manier die bij me past. Omdat ik inmiddels weet dat het ook anders kan durfde ik het een paar jaar geleden aan, baan opzeggen en zelfstandige worden. (meer…)


Lees verder

Het oergevoel lonkt

Zweden

Driekwart jaar geleden fietsen we van Utrecht naar Trondheim.

Oja, dat is ook zo, ga je het daar nu alweer over hebben, moeten jullie niet eens een nieuwe reis maken, zodat je ons een keer iets nieuws kan vertellen?

Ja, eigenlijk wel, als het vandaag nog kon deden we het, vertrokken we, om niet meer terug te komen. Om ergens te blijven waar de natuur heerst en de mens zich daaraan aanpast. Werken voor je eten in plaats van werken om je huur te betalen. Ik droom er dag en nacht over. (meer…)


Lees verder