Blog

Zonder Ikea-handleiding

sunset
We zijn van oudsher nogal trots op onszelf, creatief werk tussen de huishoudelijke taken en verplichtingen in te hebben gefrommeld. Ik denk echter niet, dat we daar zo’n hoog cijfer voor verdienen.
Toni Morrison

en

Zie je, fantasie vergt treuzelen – landurig doelloos rondhangen, lanterfanten en aanrommelen.
Brende Ueland

Kortom, de passie wacht op een lift voor een lange reis,
een verzorgde reis
zonder een aaneenschakeling van afhaalrestaurants
een ontdekkingsreis
inclusief een setje gereedschappen
maar zonder Ikea-handleiding
een reis door de ruimte
met zo nu en dan GPS-ontvangst
maar zonder uitgestippelde route
een reis waarin de huishoudelijke taken en verplichtingen
in het zijvakje van de rugzak worden gestopt

oh en wat steekt daar nu uit?
de brede glimlach
van mr. p

😉


Lees verder

Niet vergeten de planten water te geven!

gordijngras
leaves

I listen to the song of the sun and it has no name
I listen to the song of the sun and it has no words
I listen to the song of the sun and I can see
The sun is free
The sun is free

Plum Village

De foto van de schaduw is van vandaag, de foto van de bladeren is van vorig jaar. Dit jaar zag ik opnieuw de zon door de bladeren van de prachtige boom en heb ik er enkel naar gekeken en van genoten!
Genoeg prachtigs gezien, ik had het allemaal kunnen fotograferen, de kikkers in de vijver, de zonsondergang, de mooie vormen van takken, bomen en bladeren, de mooie tegels op de vloer die stuk voor stuk hun eigen in de loop der jaren ontstane patroontje hadden..

Maar ik heb het niet gedaan. Het was tijd om weer een voorraad aan te leggen, geen voorraad aan megabytes maar een voorraad ruimte, stilte in mezelf.
En dan is er ruimte.. ik zal het zien, je zult het zien.. ik ga er in ieder geval voor zorgen. Net zoiets als planten water geven.. (hoe simpel maar oh zo belangrijk)

nav de stilteretraite 2010


Lees verder

Delen is toch best leuk?

‘Twitter jij?’ vraagt men dan met een opgetrokken wenkbrauw en bijna vies gezicht.
amuse

Ja ik twitter en ik vind dat leuk, omdat er veel gedeeld wordt:  Links, handigheidjes, programma’s, muziek, hulp, medeleven, feedback, woordspelingen, grapjes, nieuws en blogs over onderwerpen die je interessant vind. Je bouwt je eigen community rondom onderwerpen en mensen die jij leuk/interessant vind.

IMG_7035_kl

Over weblogs is men doorgaans al iets vriendelijker, helemaal als ze merken dat er ook nog regelmatig updates verschijnen.

Wat ik wil zeggen: Delen is leuk, mooi en goed!

Vroeger was niet alles beter, het delen ging namelijk vele malen langzamer en kon ik alleen maar dromen over exposeren, grootschalig delen en dat soort dingen.

Ik blog nu zo’n 3 tot 4 jaar (begonnen op blogspot en nu op mijn eigen domein) en het heeft me best veel moois gebracht!

IMG_7085_kl

Wat zoal?

– Het heeft het vuur voor ‘het maken van beeld’ in mij aangewakkerd.

– Troost

Feedback

– Ik werd gevonden door A3boeken en mocht een boek illustreren.

– Voldoening

Zelfvertrouwen

– Ik mocht exposeren bij Noordhoff Uitgevers.

– Het besef dat je dromen echt kan vervullen!

Hopelijk brengt het jullie ook iets,  dat is en blijft mijn hoofddoel, mensen verbazen en verrassen!

IMG_7075_kl

In bijvoorbeeld een galerie is er lang niet altijd de gelegenheid om de maker/kunstenaar te spreken. Via de digitale weg zijn de lijnen korter, toch blijft de interactie beperkt, terwijl het kan en mag!

rietjes


Via de zijdeuren hoor ik zo nu en dan wel of/wat het jullie brengt, ik vind dat fijn te horen, ook dat behoort tot delen, mijn deur staat open!


Lees verder

Typografie in Berlijn

Onder de grond in Berlijn kan ik al heel blij worden van deze mooie letters en tegeltjes:
Berlin

Berlin Berlin Berlin Berlin

Waar men zoal over nadenkt in Berlijn is ‘tijd’:

Berlin Berlin

Dit bordje op de Pariser Platz laat je denken dat je in Parijs bent. Draai een kwartslag om en je ziet dat je toch echt in Berlijn bent, want dan sta je oog in oog met de Brandenburger Tor.

Berlin
Lees verder

Oud en nieuw in Berlijn

Rondom het Sonycenter op de Potsdamerplatz:
Berlin

Berlin Berlin

Originele winkel-gevel op de Hackescher Markt:

Berlin

Spiegeling:

Berlin

Na even in de kerk geweest te zijn liepen we er langs en stopten daar waar de zon precies op het raam scheen en was het onmogelijk om verder te lopen zonder foto:

Berlin Berlin

In de nieuwe GedĂ€chtniskirche was het donker. De meeste onscherpe foto’s gaan meestal richting prullenbak, sommige niet:

Berlin

Ook deze mocht vanwege de kleuren en lijnen blijven:

Berlin
Lees verder

gezichten in Berlijn

portrait Berlin
portrait Berlin

portrait Berlin portrait Berlin

Typografie, architectuur, geschiedenis, kunst, er is zoveel te zien in Berlijn. Mijn foto-opbrengst is dan ook divers, daarom vind ik het nodig om in series te publiceren. Bij deze de eerst: Gezichten in Berlijn.


Lees verder

Mijn tomtom en ik

mannetje
Mijn tomtom en ik

Af en toe is de verbinding wat slecht
dan slaat de twijfel toe
‘rechtsaf slaan of nog even rechtdoor?’
verstond ik ‘probeer om te keren?’
meestal is het slechts terugkijken,
welke weg we gehad hebben en en deze evalueren.
Kan nuttig zijn, maar te lang bij stil staan brengt me niet verder.
Te lang rechtdoor wandelen brengt twijfel,
‘waarom zegt ze nu niks, zou er nog wel een afslag komen?’
Soms verrast door een bocht of een verborgen afslag die je niet van verre aan zag komen!
En het mooie van mijn tomtom is dat ik haar nooit vergeet,
en anders laat ze het me wel weten.
Ze is overigens niet volledig compatible met andere systemen.
Wel zijn ze voor een groot deel op elkaar af te stemmen!

(Afbeelding is geen portret van mijn tomtom, maar het mannetje dat af en toe langs mijn weg staat om me aan te moedigen en zegt: Zie je de schittering in mijn ogen? Zie je het, zie je het?)


Lees verder

Dag 2009, Hallo 2010!

Bye 2009, 2010 welcome!
Dag 2009,

Ik weet nog niet of ik je ga missen,
in ieder geval herinneren, dat wel.
Het was een goed jaar, een rijk jaar ondanks de crisis.
Rijk in de zin van dromen die werden vervuld.
Ik maakte voor het eerst collages voor een boek dat uitgegeven werd. (Ja, in dat jaar werden er nog boeken gemaakt, met een echte drukpers!)
Ik exposeerde voor het eerst in mijn leven (Ach wat schattig, toen was ik nog een broekie)
Ach, het zijn slechts feiten..
Die kleine mooie dingen (en vast oh zo cliché) die deze feiten met zich meebrachten, doen er toe.
Lieve mensen, berichtjes, mooie blikken, lach, beeld en muziek,
het was me een waar genoegen, 2009!

Hallo 2010,

Nooit is er tijd ingepland om te bekomen van het afgelopen jaar.
Laat staan te wennen aan het nieuwe jaar, voor je het weet is het alweer een oud jaar.
Toch heb ik nog een stapeltje dromen op de plank liggen,
mocht daar in de komende 365 dagen tijd voor zijn.
Zo ben ik nog niet klaar met dat beeld, ik zou graag een langdurig project met dat thema willen..
ik heb wel wat ideeën liggen, misschien kunt je er iets mee.
Maar misschien is meer de vraag, kunnen mijn ideeën iets met jou of hebben ze liever een van je opvolgers..
Kortom bel niet, wij bellen jou!
Nou oke, bel alleen als er echt iets is!

Oh en ik bijt niet! Heus niet.


Lees verder

Bij haar

P1020041_klein

Enkele voetstappen,
een lichtje en wat kleur in de sneeuw
laten zien wie er bij haar waren.

P1020038_klein

Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn.
‘Gezellig,’ zei de eekhoorn.
‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier.
‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’
‘Nou ja… een klein beetje dan.’
Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was.
‘We moeten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij.
‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zomaar langskwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.
‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn.
‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.

uit: Misschien wisten zij alles, Toon Tellegen


Lees verder