Blog

De boeken van Keri Smith

De beste boeken om je actief te houden zijn als je het mij vraagt de boeken die je zo nu en dan eens uit de kast pakt, in bladert en waarna je in actie komt. Ik heb momenteel alleen de spullen die ik nodig heb in huis, de rest zit (tijdelijk) in een opslag. Ik moet eerlijk zeggen, ik mis ze niet die spullen, conclusie: Dus er kan nog wel wat opgeruimd worden. (meer…)


Lees verder

Risico nemen

Ik hou wel een beetje van risico nemen in het leven. Met enige regelmaat iets spannends doen. Dat je denkt ‘ik weet nooit zeker of dit een goed idee is maar ik doe het toch’ of het is gewoon weer tijd om iets anders te doen. (meer…)


Lees verder

Het is terug

De muziek van Ede Staal staat op, ik denk terug aan een paar jaar geleden. Ik maakte een fotoserie over het Groninger land. Opeens miste ik het, die rust en ruimte die er is in het noorden van het land. Het verlangen ernaar werd groter en groter.

Nu ben ik terug, niet terug naar mijn roots of terug naar zoveel jaar geleden, nee dat is iets van toen. Ik ben terug bij mijn gevoel en zintuigen. Ik ben in staat meer naar ze te luisteren. Terug bij het landschap en de seizoenen ervaren, de kleuren en de vormen zien, de geur, de stilte. Ik voel weer de euforie bij het vastleggen ervan. Het is fijn, om er weer te zijn.


Lees verder

Een man van nu

Uitgelachen werd hij, niet serieus genomen, jarenlang. Omdat hij een meerde keren van stijl veranderde. Hij begon bij de (klassieke) jazz bij Donald Bird, ging experimenten met synthesizers en elektronische muziek, maakte nummers met disco-invloeden, funk en hiphop.

Een pionier die z’n eigen kop durft te volgen ongeacht wat er hoort of wat men vindt. Iemand die durft te experimenteren en daarmee grondlegger is van veel muziek van nu. Hij is origineel en creatief, speelt met jonge muzikanten.

Afgelopen zaterdag zagen we hem live in de Oosterpoort, Herbie Hancock. Niets aan hem laat zien dat hij zevenenzeventig is. Alles aan hem laat zien dat hij een man van nu is.

Als ik me weer eens schuldig voel als ik met heel iets nieuws, iets anders dan anders begin, zal ik aan Herbie denken.


Lees verder

Inktober

Ik deed mee aan #inktober deze maand, dat komt neer op: elke dag een tekeningetje van inkt. Ik deed dat (voornamelijk) met linosnedes in combinatie met inkt en potlood. Ik wilde mezelf uitdagen of ik daar elke dag iets van kon maken en gaandeweg ontstond ook de uitdaging om proberen met dezelfde lino/stempel een ander beeld te maken. Het zijn er geen dertig geworden maar toch een aardige maand-verzameling:

(meer…)


Lees verder

Een eerlijke zaak


Er gaan in mijn rol als zelfstandige eigenlijk constant controle-vragen door mijn hoofd, die als een soort apps die op de achtergrond actief blijven. Soms nogal vermoeiend en anderzijds houden ze me scherp. Scherp op wat ik doe, past het nog wel? Vind ik het nog leuk? Doe ik niet teveel van het één? Levert het genoeg op? Hoe kan ik zorgen dat het me genoeg oplevert zonder dat ik voortdurend in de stress raak of dat het al mijn energie opslurpt? (meer…)


Lees verder

wereldjes

Wereldjes ontstaan,
het grafiet maakt vormen op papier,
dikke lijnen die straks groeven worden.
dan komen de vragen, wat gaat weg en wat blijft?
de antwoorden worden nog even aangezet door het potlood.
Grafiet drukt op het linoleum tot de route uitgezet is
en de guts zijn weg vindt door het rubber
wat gaat weg en wat blijft, soms een heroverweging
het ontstaat
dan is er de inkt, die de wereld zichtbaar maakt en drukt het op papier.
Het is daar,
de wereld van vandaag.


(meer…)


Lees verder

Negatief

Altijd is er een negatief, om te kunnen zien wat zich aftekent, om zaken te kunnen onderscheiden. Licht en donker. Beide zijn nodig voor het scheppen van nieuwe vormen. Beide zijn nodig om te kunnen zien wat je eerst niet zag, om te weten wat het betekent.

Een blogpost in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker.


Lees verder